‘Onbevlekte ontvangenis’ of gevolg van wild potje paren?

In mei leggen de vogels een ei, in juni is het blijkbaar de beurt aan de komodovaraan. De Zoo verkondigt met blijdschap het leggen van veertien eieren door komodovaraan Keli.

De Antwerpse Zoo heeft een uitstekende reputatie in het houden en kweken van reptielen en kreeg daarom Keli en het mannetje Jaka ter beschikking. In februari werden ze of- ficieel aan elkaar voorgesteld en het was blijkbaar al meteen prijs.

Alhoewel, met komodovaranen weet je maar nooit. De imposante reptielen kunnen zich namelijk ook maagdelijk voortplanten. Het vrouwtje wordt dan niet bevrucht, maar legt eieren die qua genetisch materiaal een identieke kopie zijn van zichzelf. Ook bij sommige slangen en hagedissen komt dit voor, maar de nakomelingen zijn dan steevast vrouwtjes.

Of de eieren van Keli het gevolg zijn van parthenogenese – de wetenschappelijke term voor maagdelijke voortplanting – of dat mannetje Jaka er voor iets tussenzat, zal pas later blijken, bij een DNA-test van de eventuele jongen.

En zelfs als de eieren bevrucht zijn, wil dat in theorie nog niet zeggen dat het Jaka is die zijn werk heeft gedaan, of een voorganger. De wijfjes beslissen namelijk zelf wanneer ze bevrucht worden. Ze kunnen het sperma een paar jaar lang opslaan in hun lichaam. Een potje voor later, zeg maar, wanneer de omstandigheden het gunstigst zijn.