“Hij sloeg me en maakte me uit voor woestijntrut”

Het incident met de bosmaaier in Sint-Niklaas ligt ons nog vers in het geheugen, maar dit jaar vielen er al 47 slachtoffers van verkeersagressie. Ter vergelijking: voor heel 2008 waren dit er 24.

Dit zijn de cijfers van mobiliteitsorganisatie Touring, zo lezen we vandaag in GVA. In enkele jaren tijd is de gewelddadige verkeersagressie verdubbeld. Toch zullen in de praktijk die cijfers nog hoger liggen volgens de organisatie. Heel wat feiten geraken allicht niet tot bij de politie, of worden genoteerd als ‘ongeval’.

Het geval van Philip De Groof, wiens been werd afgezaagd met een bosmaaier was een extreem geval van verkeersagressie. Andere gevallen krijgen meestal niet zoveel ruchtbaarheid.

Een jongedame rijdt op de E34 in Wommelgem in de avondspits met een auto waarmee ze nog niet vertrouwd is. Het begint te schemeren en ze steekt haar lichten aan, maar per ongeluk zet ze even de grootlichten aan. Ze ziet onmiddellijk haar vergissing en schakelt weer over naar de ‘gewone lichten’, maar dat was niet naar de zin van haar voorganger. Hij gaat achter haar hangen om met zijn lichten te flikkeren en voor een rondje bumperkleven. Daarna gaat hij weer voor de dame hangen om plots alles dicht te smijten. Wanneer hij haar in Oelegem voor de zoveelste keer hindert, rijdt ze tegen de betonnen middenberm. Haar wagen is rijp voor de schroot en de agressor ontkende alle betrokkenheid. Case closed.

Een andere jongedame wilde op de Hereltalsebaan in Deurne reglementair invoegen, wat niet naar de zin van een vijftiger was. Uiteindelijk stapten ze alle twee uit. “Hij begon me uit te schelden voor woestijntrut en mijn zoontje voor kleine makak. De razernij stond in zijn ogen. Hij pakte me vast in sloeg me in mijn gezicht. Uiteindelijk werd hij door de politie opgepakt.

Verkeersagressie. Ook in Rusland kan men erover meespreken: (SL)