20 procent van de werkstraffen wordt niet uitgevoerd

Omwille van plaatsgebrek in de gevangenissen, werd voor de ‘kleinere crimineel’ de werkstraf in het leven geroepen. Die wordt dan weer vaak niet uitgevoerd vanwege… geen werk!
In geval van een werkstraf, moet de veroordeelde in zijn vrije tijd (en uiteraard onbezoldigd) klusjes gaan uitvoeren bij zorginstellingen, clubs, verenigingen en overheidsdiensten. In 2010 werden er 10.530 werkstraffen uitgesproken, waarvan er uiteindelijk slechts één op vijf werd uitgevoerd. Ook per regio zijn er nogal wat verschillen. In Gent, Hasselt en Antwerpen wordt zelfs een kwart van de werkstraffen niet uitgevoerd.

N-VA senator Inge Faes is dan ook van mening dat iedere werkstraf zou moeten uitgevoerd worden, en liefst onmiddellijk. “Stel dat jij een rechter bent, zou jij dan een werkstraf voor iemand uitspreken als je toch op voorhand weet dat die niet ofwel veel te laat uitgevoerd wordt?”

Soms ligt het probleem ook bij de veroordeelde zelf. Er zijn er die nooit komen opdagen. Er zijn er ook die de eerste dagen wel komen werken, maar het dan toch ‘niet zien zitten’ en gewoon wegblijven.

Wat in zo’n geval natuurlijk. Meestal gaat de veroordeelde gewoon vrijuit. Indien een werkstraf niet wordt uitgevoerd, kan de probatiecommissie een vervangende gevangenisstraf vragen, of een geldboete. Alleen, die vergeet dat meestal te vragen.

Inge Faes vindt dit jammer en zegt dat daar dringen wat aan moet gebeuren. “Een rechter moet over een ruim scala  aan straffen kunnen beschikken, op maat van de veroordeelde. Wanneer die straffen uiteindelijk toch niet uitgevoerd worden, heeft dit allemaal geen zin.”