Afgezwakt tuchtstatuut voor magistraten goedgekeurd

De Kamercommissie Justitie keurde zopas het nieuwe tuchtstatuut voor de magistraten goed. De groenen stemden mee met de meerderheid, N-VA en VB onthielden zich. Het aanvankelijke voorstel van toenmalig justitieminister Stefaan De Clerck (CD&V) uit 2009 werd op meerdere punten afgezwakt.

Momenteel beslist de korpschef over een rechter die een scheve schaats rijdt. Hij kan een tuchtstraf opleggen. Als de zaak heel ernstig is beslist het Hof van Beroep. Al vele jaren is hierop kritiek: er heerst een "ons kent ons"-sfeertje, men dekt potjes toe en er worden maar weinig tuchtstraffen opgelegd. Dat wilde het parlement veranderen.

De nieuwe wet richt twee tuchtrechtbanken met elk drie rechters op: een Nederlandstalige in Gent en een Franstalige in Namen. Zij zijn bevoegd voor al het gerechtelijk personeel en leggen de zwaarste sancties op. De blaam en de terechtwijzing blijven bij de korpschef. Er komen geen externen in de tuchtrechtbank, op een stafhouder met adviserende stem na.

Forse afzwakking

De wet moet het vertrouwen in het gerecht herstellen. De mensen zouden moeten zien dat fouten van het gerecht ook echt worden aangepakt. Maar uiteindelijk is het parlement veel softer geweest dan aanvankelijk was beslist op het Atomiumoverleg onder toenmalig minister van justitie Stefaan De Clerck.

En dit op vele punten: - er komen géén externen in de tuchtrechtbank; - de tuchtrechtbanken zullen in de praktijk allemaal achter gesloten deuren zijn; na twee negatieve evaluaties ga je nog altijd niet naar de tuchtrechtbank; - de minister van justitie en de Hoge Raad voor Justitie zullen geen bevel kunnen geven om een tuchtzaak te starten; - de meeste tuchtsancties (nl. de kleine) zullen nog altijd door de korpschef (en dus in het geheim) worden genomen; - de allerzwaarste tuchtstraffen worden voortaan na zes jaar uitgewist (nu: helemaal niet); - de tuchtstraffen zullen nu met uitstel kunnen worden opgelegd, of nog sterker: men zal de uitspraak in een tuchtzaak kunnen opschorten, zelfs voor de zwaarste deontologische vergrijpen.

JDW Archieffoto PN