Afscheid van Vicky en Alexis

In de kerk van Zolder, van waar Vicky afkomstig
was, was dinsdag lang voor 19 uur
geen enkel plaatsje meer vrij. Al een uur voor
het begin van de gebedswake stroomden
mensen toe, die een laatste groet wilden
brengen aan Vicky en Alexis, en hun ouders
een hart onder de riem wilden steken.

Helden

En ook nu weer toonden die ouders en de
familie van de twee jonge mensen, die als
helden stierven, zich indrukwekkend sterk.
De zussen staken de kaarsen aan, en vader
Storms hielp mensen, al voor de plechtigheid
vermoeid van het lange staan, aan de laatste
zitplaatsen. Het werd dan ook een wake
die liefst twee uur zou duren, met tal van
getuigenissen van jonge en oudere vrienden
- afwisselend in het Nederlands en het Frans
- die niet uitgepraat raakten over het tweetal
dat ze zo verschrikkelijk missen.

"Lieve Vicky, waarom moest
jij zo vroeg vertrekken", vroeg nichtje Kim
zich af. "Je ging van Hasselt naar Hannuit,
vertrok naar Amerika en Luik. Overal redde
je jezelf, overal vond jij je weg. Je naam betekent
vechter en overwinning. Je hebt vele
keren gewonnen. Deze laatste strijd kon je
niet winnen, maar wat heb je genoten van
het leven dat je met Alexis had."

Bijna uur na het einde van de dienst, rond
21.45 uur, stonden er nog steeds mensen in de
rij om een bidprentje af te halen en de familie
een hart onder de riem te steken.
In Luik werden de zoekacties naar slachtoffers
de voorbije nacht afgerond. Er werden
geen lichamen meer gevonden.

Gunter WILLEKENS

De uitvaartdienst van Vicky en Alexis
begint vandaag om 11 uur in de kerk
Saint-Christophe in Hannuit. Daarna
volgt de begrafenis op het stedelijk
kerkhof van Hasselt. In de Sint-Pauluskathedraal
in Luik is er vrijdag om
17.30 uur nog een huldeceremonie.