Is akkoord Di Rupo voldoende?

Na uren onderhandelen hebben deze middag de 6 onderhandelende partijen een akkoord gesloten rond de begroting.

Negentien uren ononderbroken onderhandelen, van 18u00 's avonds tot 13u00 de volgende middag kruipt bij niemand in de koude kleren. Het is dan ook niet verwonderlijk dat al de betrokken partijvoorzitters bij het naar buiten er uitzagen als een verzameling zombies en lijkenbidders. De schrik dat dit dan ook een voorafname is op het ten grave dragen van de welvaart van de inwoners in dit land blijft niet gering. Een akkoord is nog steeds niet hetzelfde als een goed akkoord.

Naar de redenen van de plotse doorbraak kan gegist worden, maar zeker is dat de verlaging van de kredietwaardigheid van België van AA+ naar AA (dus de derde klasse) door S&P, meegespeeld heeft. Bovendien geeft dat ratingsbureau nog een negatieve waarschuwing mee, wat inhoudt dat de volgende aanpassing weer een verlaging zal zijn. Ook ratingsbureau Fitch geeft dat negatief advies. Doe daar de stijgende rente (boven 6%) op bij waarmee België geconfronteerd wordt wanneer het wil lenen op de internationale markt en het mag duidelijk zijn dat vanuit die internationale hoek een enorme druk is uitgeoefend.

Het was dus doorgaan tot de finish waarbij de minst vermoeide onderhandelaar het laken naar zich kan toetrekken - een onderhandelingsmethode die zo de meeste regeringen en alle staatshervormingen in dit land heeft voort gebracht én die dus eigenlijk de grondslag is van een groot deel van de huidige malaise. Zonder de inhoud volledig te kennen, kan er dus al besloten worden dat de door de bevolking verhoopte stijlbreuk dode letter is gebleven.

De nieuwste voorstellen van Elio Di Rupo hebben dus uiteindelijk de goedkeuring van de liberalen gekregen. Zo zou de formateur nog meer belastingen van zijn lijstje hebben geschrapt en gaan de structurele hervormingen verder dan in eerdere voorstellen van de PS'er. Het lekte reeds uit dat de brugpensioenleeftijd wordt opgetrokken van 52 jaar naar 55 jaar in ... 2016, dat het vervroegd pensioen pas op 62 jaar zou kunnen in ... 2016. Wat de directe aanpak van de problemen betreft die Europa vraagt en waar de ratingsbureaus op hopen, kan dit tellen. Ook het systeem van de wachtuitkeringen wordt verstrengd waarbij 30 plussers nog maar gedurende ... 3 achtereenvolgende jaren een uitkering zouden krijgen. Onder meer aan het loonindexeringssysteem wordt niet geraakt.

Wat de inkomsten betreft wordt een extra sociale bijdrage gevraagd van de hoogste inkomens. In essentie komt dit neer op het een verhoging van de roerende voorheffing van 21% naar 25% op intresten die 20.000 euro bedragen. Met een beetje financiële en bancaire kwowhow is dit enerzijds zo omzeild en is dit anderzijds amper een maatregel te noemen. Het brengt geld op, maar structureel lijkt er weinig te bewegen.

De Croo kan echter op zijn partijcongres volgende week zaterdag fier verkondigen dat hij de dreigende belastingsverhoging heeft vermeden, terwijl iedere dieselrijder zichzelf bekocht voelt door de recente, gepromote aanschaf van een nieuwe milieuvriendelijke wagen, maar dat hij ondertussen de prijs aan de diesel pomp heeft zien oplopen tot quasi die van benzine. De socialistische formaties kunnen zich dan weer fier op de borst kloppen aangezien de indexering is gevrijwaard, een indexering die niet kan voorkomen dat meer en meer gezinnen maandelijks niet meer rondkomen en dat één op de vijf kinderen hier in armoede opgroeit!

De waarheid is dat de echte realiteit nog steeds niet is doorgedrongen tot de ivoren partitocratische bolwerken die zich verstoppen achter statistieken en cijfertjes na de komma. Een structureel debat over de richting van deze samenleving, een waar en eerlijk gecommuniceerd tering naar de nering zetten vanuit de premisse "de verkwister betaalt" dienden de enigste leidraden te zijn in het opstellen van dit regeerakkoord. Op beide heeft de ploeg van de falende Di Rupo nul op request. En de rekening? Die is voor onze kinderen ...

(EJ)