Albanees inbrekend crapuul wordt neergestoken op slaapkamer slachtoffer en dient klacht in

In een weekend tijd breekt een Albanese dievenbende twee keer in bij hetzelfde gezin uit het West-Vlaamse Snaaskerke. Dat de inwonende zoon het de tweede keer op zijn heupen kreeg en daardoor één van de daders aanviel lijkt ons een logische reactie. De inbreker dacht daar blijkbaar anders over en dient nu een klacht in.Enkele weken geleden op een zaterdagnacht hoort een 25–jarige zoon zijn moeder schreeuwen vanuit haar slaapkamer. Wanneer hij daar binnenkomt ziet hij een volwassen man in het donker staan en als paniekreactie dient hij drie messteken toe in de borst van de inbreker.

De 22–jarige Albanees werd in een park hevig bloedend teruggevonden en verkeerde een tijdje in levensgevaar. Bij zijn eerste verklaring was er geen sprake van een inbraak maar hij ging uiteindelijk door de knieën en besloot prompt de zoon aan te klagen voor poging tot doodslag. Advocaat Thomas Vandemeulebroucke staat hier volledig achter en beweert dat er van wettige zelfverdediging geen sprake was omdat er in eerste instantie niemand bedreigd werd. Volgens de advocaat kwam zijn cliënt enkel een fiets stelen en had voor de rest geen slechte bedoelingen. Wat had hij dan in godsnaam te zoeken in de slaapkamer?!

De advocaat van het gezin, Peter Labens, wist afgelopen weekend niet wat hij hoorde en gaat in de tegenaanval stond te lezen in Het Nieuwsblad. Dit soort gang van zaken doen de advocatuur geen goed. “Ongehoord en van geen greintje menselijkheid getuigend”, klinkt het. “Hadden we die gangsters het hele huis dan moeten laten leeghalen?”, vraagt de moeder zich af. Twee dagen eerder had dezelfde bende al eens ingebroken waardoor de politie had gevraagd extra waakzaam te zijn.

De zoon trachtte enkel maar zijn moeder en zichzelf te verdedigen maar volgens Vandemeulebroucke was dat absoluut niet nodig en was het geweld buiten alle proportie. Labens verklaart dat de zoon erg is aangedaan en het huis niet meer uit durft komen. De advocaat van de verdediging verwacht dat er een teken van begrip wordt getoond en hoopt dat het gerecht de juiste beslissing zal nemen in dit verhaal.

Vandemeulebroucke zegt de verontwaardiging van het gezin te begrijpen maar blijft bij zijn standpunt. Hij maakt duidelijk dat hij niet pleit voor de vrijlating van zijn cliënt omwille van de diefstal maar pikt het niet dat er een aanval werd gepleegd. Volgens hem is er een grens van zelfverdediging overschreden en zal een rechter – niet de publieke opinie – hierover moeten oordelen. (DR)