Albert II spreekt zichzelf tegen.

Op de vooravond van 21 juli, de nationale feestdag, bezweerde een zichtbaar boze vorst de politici om dringend hun huiswerk te maken. Ook de beide bevolkingsgroepen diende dringend weer meer moeite te doen om elkaar te leren kennen.

Belangrijk hierbij, was dat er volgens Albert II al veel te veel tijd verloren was gegaan. Er diende hoogdringend een nieuwe regering te komen ... Maar nog geen 2 dagen later is die hoogdringendheid vervallen. De hele ploeg onderhandelaars, dus eigenlijk alle verantwoordelijken van de acht partijen die een nieuwe regering willen vormen, mogen gerust 3 weken vakantie nemen. De arme lieden zijn blijkbaar doodop - eenbeetje bizar als men weet dat er tijdens de afgelopen 6 maanden, amper 6 dagen echt onderhandeld werd.

De hoogdringendheid om tot een oplossing te komen dient dus ergens anders gezocht te worden en het antwoord is vrij duidelijk. Het meest dringende was om die verfoeilijke Vlaams-nationalisten van de N-VA te lozen én de CD&V los te weken van diezelfe N-VA. Eens dit plan-A van Di Rupo (en bij uitbreiding alle Franstaligen) in werking was getreden, verviel de hoogdringendheid was het weer terug naar de Belgische 'business as usual'.

(EJ)