Antwerps congres rond integratie draait uit op fundamentalistische farce

Enkele weken geleden vernamen wij uit goede bron dat sociologieprofessor Luc Goossens van de Universiteit Antwerpen, Dr. Mohamed Bechari van de universiteit van Rijsel en Fauzaya Talhaoui (sp.a – foto) een congres zouden gaan organiseren met tal van gastsprekers die zouden debatteren over de ‘plaats van de islam in het nieuwe Europa’. Uit goede bron, dat moest wel, want buiten een kort stukje in de Gazet van Antwerpen, en dan nog slechts in drie van haar zes regionale edities, verscheen er zo goed als niets in de media over het plaatsvinden van de conferentie.
Opvallend bij dat congres was dat een zekere Dr. Salah Sultan was uitgenodigd om te spreken. Van de man wordt beweerd dat hij actief zijn steun betuigt aan terreurbeweging Hamas, openlijk zelfmoordaanslagen en de ideologie van Al Qaida goedkeurt en tevens actief lid zou zijn van de verboden Moslimbroederschap. Deze ijveren voor de verdere islamisering van de wereld middels alle wettelijke middelen die hun doel heiligen en worden door critici aanzien als de broeihaard van alle moslimterroristische activiteiten ter wereld. Daarenboven werd hij door de Amerikaanse veiligheidsdiensten gelinkt aan internationaal terrorisme en is hij daardoor het land ontvlucht. Hij zou momenteel in Bahrein verblijven.

Waarom wij zo’n heerschap in ons land uitnodigen om te komen spreken op een conferentie ter bevordering van de multiculturele samenleving en het wederzijds begrip tussen de islamitische wereld en Europa, is ons een raadsel. We wilden de vraag stellen aan prof. Goossens hemzelve dus belden hem op zijn kantoor op de Antwerpse unief. Wekenlang, tot op de dag van dit schrijven, probeerden we hem daar te bereiken door op elk moment van de dag wel eens te bellen, doch kregen geen enkele respons. Als je al weet dat er zo goed als niets over dit debat naar buiten werd gecommuniceerd, behalve dan op de Arabische televisiezender Al Jazeera en in de Marokkaanse krant Le Matin, en we onze vraag reeds kenbaar maakten aan de centrale dienst van de universiteit, teneinde het nummer van prof. Goossens vast te kunnen krijgen, vinden we het vreemd dat er dan nooit iemand een telefoon kan opnemen.

Achteraf vernamen we echter niets over of Sultan ook effectief aanwezig was op het colloquium laat staan of hij er gesproken heeft. Durven we te veronderstellen dat de organisatie besefte dat ze over de schreef ging met het uitnodigen van iemand met banden met terroristische netwerken? Of belde Sultan in laatste instantie af omdat hij niemand vond om op de kat te passen? Wat we wel te weten kwamen is dat het congres niet veel meer was dan een ordinair potje moslimfundamentalistische stellingen verdedigen die op alle vlak indruisen tegen de vrijheden en moraliteiten waar dit land en Europa voor staan.

Om te beginnen is hoofdspreker Jacques Attali er nooit komen opdagen en verliep het geheel totaal anders dan aangekondigd en bovendien erg chaotisch. Het niveau van de sprekers zou nauwelijks dat van de gemiddelde straatprediker overschreden hebben en tot echte wetenschappelijk onderbouwde besluiten kwam men op geen enkel moment. Dhr. Mohammed Bensalah bijvoorbeeld, hield een betoog ter verdediging van de bijdrage van de islam tot de Europese beschaving. In die context liet hij de naam van Sigrid Hunke vallen, een voormalig SS-medewerkster ten tijde van het naziregime. Haar theorieën als zou meer de islam dan het christendom aan de wieg van de Europese beschaving hebben gestaan, werden echter later ontkracht. En een SS’er als referentie aanhalen tijdens een betoog over de plaats van de islam in Europa, tja…

Voorts werd het colloquium veeleer een forum voor gefrustreerde Israëlhaters die vrijwel ongehinderd hun ongenoegen over de Midden-Oostenproblematiek door de zaal konden spuien, terwijl het debat daar in de verste verte niet over ging, dan een debatruimte voor stelling en wederstelling over wat de plaats van de islam in Europa dan wel is.

Het al dan niet wegblijven van Dr. Salah Sultan op het congres werd in de optiek van zijn vermoed radicalisme nochtans ruimschoots opgevangen door het optreden van Yacob Mahi en imam Youssef Ibrams. Mahi verkondigt als absoluut tegenstander van het liberalisme dat dit de moordenaar van de menselijke vrijheid is. Over het dragen van burka’s en ophangen van holebi’s in landen waar extreme moslimfundamentalisten de plak zwaaien zoals Iran en Afghanistan, wilde hij het niet gehad hebben. Ibrams, lid van de Europese raad van de Fatwa, is dan weer een fanatiek verdediger van steniging als straf voor bepaalde ‘misdrijven’. In landen als Saoedi-Arabië en Somalië staat de dood door steniging als straf op ‘misdrijven’ als overspel en prostitutie.

Afgesloten werd met wat de “Verklaring van Antwerpen” moest worden. Veel Antwerps, Vlaams of Europees was daar uiteindelijk niet aan gezien deze doorspekt was met fundamentalistische besluiten als dat het verbod op het dragen van hoofddoeken of bouwen van minaretten ongeoorloofd is. Toen deze dan nog eens in het Arabisch werd afgekondigd en in slechts gebrekkig Nederlands en alleen ter plaatse mondeling werd vertaald, kon men besluiten dat indien de Vlaming op de hoogte wil zijn van wat er nu uiteindelijk voortgevloeid is uit dit erg dubieus “debat”, hij het zelf mag gaan vertalen via bijvoorbeeld Google Translate: lees hier de bewuste Verklaring van Antwerpen.

Veel plezier. (PhPa)