Bajram steekt Sejad neer: “Er zat toevallig nog een plamuurmes in mijn zak”

Dat was niet bijster slim van Bajram, want nu vliegt hij voor zeven jaar in ’t gevang.

Op 1 oktober van vorig jaar kreeg Bajram een inbreker over de vloer in zijn woonst te Sint-Gillis-Waas. Bajram dacht: het zal mijn collega Nasra Mustafa wel geweest zijn. ’s Anderendaags trok Bajram naar Het Fietspunt. Nasr was daar nog niet aanwezig, maar wel diens zoon Sejad. Sejad kreeg onmiddellijk ‘oep zijn bakkes’ en een andere werknemer kwam tussenbeide, maar ook die kreeg kletsen. Sejad maakte van de gelegenheid gebruik om naar buiten te vluchten, maar viel hij over zijn eigen voeten. Bajram liep hem achterna, knielde bij hem neer en vijf getuigen keken toe hoe hij met een plamuurmes op het lichaam van de gevallen Sejad inhakte met een plamuurmes. Daarna nam Bajram de benen maar desondanks het feit dat hij niet over zijn eigen voeten struikelde, hadden de flikken hem toch snel te pakken. Terwijl die hem in de boeien sloegen riep Bajram: “Ik ben nog niet klaar, ook zijn vader moet er nog aan!”

Een jaar later minimaliseert de dolle steker de feiten. “Hij had mijn familie zoveel stress bezorgd door in te breken”, zo vertelde hij aan de rechter, “Ik kende hen al zo lang. Toen ik Sejad een dag later tegenkwam, wou ik gewoon excuses. Maar er zat toevallig nog een plamuurmes in mijn zak.”

Krikkrak in den bak, dat was het verdict van de rechter. Bajram kreeg zeven jaar cel en wordt voor tien jaar uit zijn burgerrechten ontzet. (SL)