Begroting legt oude links-rechts tegenstellingen bloot.

Na de eerste van de twee "dagen van waarheid" inzake de begroting voor 2012, kunnen reeds een paar conclusies getrokken worden. En die zijn niet allemaal rooskleurig.

De eerste vaststelling is dat de N-VA bij monde van Jan Jambon het behoorlijk frustrerend vindt om aan de zijlijn te staan. Die frustratie is des te meer begrijpbaar aangezien de liberale partijen de CD&V duidelijk meer dan één vraag hebben bij de voorstellen van Di Rupo en er zeker in Vlaanderen een andere socio-economische realiteit is die zich vertaald ziet in het stemmenaantal van N-VA, CD&V en VLD samen - een comfortabele meerderheid.

De voorstellen van Di Rupo voorzien in de eerste plaats in nieuwe taksen die ongeveer 35% van het gehele plaatje zouden uitmaken, o.a. op tabak en alcohol, vliegreizen, bedrijfsvoertuigen, hogere inkomens en een beperking van de notionele aftrek voor bedrijven. Vervolgens zijn er besparingen die ook 35% van het geheel zouden uitmaken: hogere bijdrage dienstenchecques, afschaffing premies milieuvriendelijke wagens, overheidspensioenen en ontwikkelingsamenwerking. Hieronder valt ook de verstrenging van de werkloosheidsuitkeringen.

Daarnaast zijn er nog voor 30% diverse maatregelen met o.a. een nucleaire en bankentaks. Net daar wringt voor de liberalen het schoentje. Aangezien de diversen hoofdzakelijk extra belastingen zijn, is de verhouding besparen/belasten in hun ogen ongeveer 3 t.o.v 7. Dit kunnen en willen zij niet aanvaarden. Zij vinden dat er binnen de primaire uitgaven van de staat nog meer gevonden kan worden. De PS en sp.a zitten echter volledig op de lijn van Di Rupo waardoor de oude links-rechts tegenstellingen weer volop spelen.

De onderhandelingen om de 11,2 miljard euro te vinden verlopen dan ook tergend moeizaam. Zouden de dames en heren onderhandelaars misschien eens het geweer van schouder willen veranderen en verder kijken dan de 11,2 miljard? Zou een combinatie van de verhoging van de taksen op luxeproducten en de belastingen van zij die het meest geprofiteerd hebben van het kapitalisme zonder rem - banken, energiesector, hoge inkomens het verdere snoeien in de soms waanzinnige primaire uitgaven van de staat misschien zelfs al meer opleveren dan de 11,2 miljard? Zou daadoor geen héél duidelijk signaal aan Europa en de speculanten gegeven kunnen worden?

De burgers van dit land verdienen het dat tenminste die denkpiste onderzocht wordt. Wanneer er een crisis is dient de tering naar de nering gezet te worden - laten we het dan direct adequaat doen!

(EJ)