België is Walibi voor verkrachters

In vergelijking met acht andere Europese landen, gaan verkrachters nergens zo makkelijk vrijuit als in ons land. Dat heeft een studie van de Verenigde Naties uitgewezen.

Slechts vier op de tien verkrachters zou in ons land effectief veroordeeld worden. Waarmee we in Europa ontzettend zwak scoren. Vergeleken met acht andere landen, komen we er zelfs het slechtst uit. Ook werd aangetoond dat vier op de tien verkrachtingen worden gepleegd door een onbekende, in bijna drie op de tien gevallen is de dader de huidige of vroegere partner.

Psychologe en profiler Danièle Zucker, een autoriteit op het vlak van verkrachtingszaken, vindt dat verkrachtingen in vele gevallen worden beschouwd als een seksueel spel dat slecht is afgelopen. “De vrouw zei eerst ‘ja’ en tijdens de daad ‘neen’. ‘Dan had ze vanaf het begin ‘neen' moeten zeggen’, repliceert de man. En zo denkt iedereen, zelfs politieagenten en magistraten die niet opgeleid zijn in de materie”, klinkt het bij Zucker.

“Wanneer een verkrachting door een onbekende gebeurt, is er bijna nul procent kans dat de dader gevonden, laat staan veroordeeld wordt”, aldus Zucker. “Het gerecht zou baat hebben bij de aanleg van een DNA-bank van verkrachters. Niet alleen van veroordeelden maar ook van verdachten. Het fundamentele probleem is dat het woord tegen woord is. Zelfs als er DNA wordt aangetroffen, kan de verkrachter beweren dat zijn slachtoffer instemde met de daad.”

Dat sommige verkrachters als psychiatrische patiënten beschouwd worden, is een doorn in het oog van Zucker. Hoewel sommigen onder hen daadwerkelijk psychische problemen hebben, blijft een verkrachting een misdrijf en moet de dader dan ook als een crimineel gestraft worden. En liefst niet via de correctionele rechtbank maar via assisen.

Zucker wijst er verder op dat 34 procent van de daders eerder al beschuldigd werd van een crimineel misdrijf. De gemiddelde verkrachter zou voorafgaand aan het delict al 22 andere criminele feiten op zijn kerfstok hebben, zoals bijvoorbeeld een inbraak. “Dat is symbolisch dezelfde daad als een verkrachting: ergens binnendringen zonder toelating”, besluit ze. (PhPa)