Beroepspolitici doen in hun broek door rebellerende Oekraïners

Ongeveer iedereen is Westelijk en Oostelijk Europa heeft de beklijvende beelden gezien die de huiskamer bereikten vanaf het Maidan in Kiev. Tientallen demonstranten werden koudbloedig neergemaaid door sluipschutters en met Kalasjnikovs bewapende oproeragenten. De verontwaardiging was terecht groot en de realiteit bestond dat met dit bloedbad de opstand in de kiem zou gesmoord worden.
Niets was echter minder waar. Bewapend met stokken, metalen en houten schilden, vuurwerk en Molotov-cocktails bleef de Oekraïense bevolking op het Maidan die bangelijke uren weerstand bieden. Heelder politieregimenten uit het Westen dienden collectief hun ontslag in en trokken naar Kiëv. Medestanders van de zittende potentaat Janukovitsj keerden hun kar en stemden plotsklaps de ene na de andere wet tegen hun vroegere broodheer. De vertegenwoordigers van de diverse protesterende partijen waren tevreden en trokken met allerlei compromisvoorstellen naar het Maidan. Tot hun grote verbazing was dit voor de moegetergde, onder zweet en bloed zittende opposanten onvoldoende en ze werden met een ultimatum teruggestuurd.

Niet alleen dienden de vertegenwoordigers van het volk te luisteren naar het volk, datzelfde volk begon direct op te ruimen, ging niet over tot plundering van de weelde van de verdreven heersende klasse en organiseerde zelf de orde in de steden en rond de luchthavens… en het deed dat goed.

En dat zien de machthebbers overal ter wereld echt niet graag. Een volk dat het zonder leiders helemaal niet slecht doet. Stel je voor dat het volk in Brussel, Berlijn en Moskou op ideeën zou komen? Dat ook Duitsers en Russen het idee zouden kunnen krijgen dat het zonder beroepspolitici eigenlijk ook wel allemaal te organiseren valt? Het duurde dan ook niet lang eer Merkel en Poetin elkaar bezorgd belden. De gevolgen van dat gesprek zullen de komende dagen wel zichtbaar worden, nu de Winterspelen in Sochi achter de rug zijn. De vrede is nog lang niet daar! (hvr)