Bloemlezing van pakkende getuigenissen

Hartverscheurend! Het kon niemand onberoerd laten, de vele mooie woorden van de familieleden van de slachtoffertjes. Een ijzige stiltje heerste over de Soeverein, waar iedereen steun vond bij elkaar. Lees hieronder enkele mooie woorden van dank.

Papa van Luc:
"Luc, voordat je op sneeuwklasse ging was je bij je opa op vakantie en zei je tegen hem: 'opa als ik straks in Zwiterserland ben dan ga ik op een hoge berg staan zodat ik dicht bij oma ben'."

Broer van Michiel:
"Je was altijd zo levendig en altijd zo enthousiast, je kon echt genieten van het leven, van alles tot de kleinste dingen en van elk moment. Nu zit je daar samen met je vrienden ergens te spelen, voetballen of misschien wel wat kattenkwaad uit te steken."

Papa van Emily:

"Je was altijd vrolijk en goedlachs, stond altijd klaar voor een stormachtige knuffel. Je kon iemand helemaal overdonderenmet het tonen van je affectie."

Tante en nichtje van Kor:
"Zijn grote droom was eehandelaar worden zoals zijn papa, die zijn grote voorbeeld was en die hij bewonderde in alles wat hij deed. Maar dit was wederzijds. Zij waren samen een onverwoestbaar hecht team. Samen konden zij de wereld wel aan."

Zoon van leraar Raymond:
"Papa, als ik vertrok naar het voetbal, zei ik altijd: tot straks. Jij antwoordde steeds hetzelfde vanuit je zetel: tot sewwes. We zeggen nu allemaal tegen jou: tot straks, maar hoe graag we ook bij jou willen zijn, we hopen allemaal dat het nog niet voor sewwes is."

Mama van Eline:
"Jouw leven is van begin tot einde vol plezier en geluk geweest en we hebben genoten van je vrolijkheid en je heerlijke karakter. Het voelt goed om te weten dat meester Raymond en juf Veerle bij jou en jouw klasgenootjes zijn. Lieve schat, we houden van je."

Foto vtm