Dalrymple valt scherp uit tegen pampercultuur en krijgt Prijs van de Vrijheid

De Britse gepensioneerde gevangenisarts Theodore Dalrymple kreeg dinsdagavond in Leuven de Prijs van de Vrijheid. Bij die gelegenheid viel hij uit tegen de "pampercultuur" in West-Europa. “De belangrijkste vrijheid bestaat er voor een groot deel van de bevolking in dat men zich kan vrijwaren tegenover de economische gevolgen van zijn eigen roekeloos, onvolwassen, kinderachtig, dwaas en gewoonweg crimineel gedrag”, zo stelde hij.

De Prijs van de Vrijheid wordt ieder jaar uitgereikt door een aantal liberale verenigingen aan mensen die zich bijzonder hebben ingezet voor de vrijheid van meningsuiting. Eerder kregen de Nederlandse liberale politici Ayaan Hirsi Ali en Frits Bolkestein de prijs. Ook de Antwerpse professor grondwettelijk recht Matthias Storme kon hem in de wacht slepen.

Dalrymple heeft als psychiater veel gewerkt met heroïneverslaafden en met geslagen vrouwen. Hij vindt dat deze mensen door de hulpverlening te veel gepamperd worden, waardoor ze in hun situatie blijven zitten. Volgens hem moeten ze voor hun verantwoordelijkheid worden geplaatst omdat ze alleen zo vrij zullen worden.

Ontwennen van heroïne is volgens Dalrymple niet erger dan een serieus griepje en vele geslagen vrouwen dragen zelf mee schuld daaraan. Dinsdag viel hij scherp uit tegen zijn vaderland Groot-Brittannië. "Het is een steeds sterker wordende corporatistische staat, die makkelijk in fascistische richtig zou kunnen worden geduwd", zei hij.

Dalrymple werd om zijn verdiensten geprezen door N-VA-voorzitter Bart De Wever, die Dalrymple een beetje als de huisideoloog van zijn partij heeft binnengehaald. Tegelijkertijd kwam Dalrymple's nieuwste boek uit. Daarin maakt hij een genadeloze analyse van wat hij de sentimentele samenleving noemt.

"In plaats van de kinderen zelfbeheersing bij te brengen, leert men hen dat ze hun gevoelens moeten uitleven”, zo stelt hij vast. Dalrymple hekelt de slachtoffercultuur, die volgens hem de democratie bedreigt omdat ze het denken afstompt.

Hij illustreert dat met pittige voorbeelden uit Engeland, zoals de emotionele taferelen bij het overlijden van prinses Diana, de wraakacties van de bevolking in de zaak van de verdwenen Maddie McCan, de bestormingen van gerechtsauto's die gearresteerde pedofielen vervoeren en de overal opduikende herdenkingsaltaartjes op plaatsen waar ongevallen gebeurd zijn.

JDW