De eenzame aftocht van een voorzitter.

Na maanden ontkennen, werd gisteren door Caroline Gennez bevestigd dat ze zich niet meer kandidaat zal stellen voor de nakende voorzittersverkiezingen bij de Sp.a. Als laatste van de Sp.a-babes verdwijnt ze (voor even) uit de spots.

Eenzaam stond ze voor de camera's. Triestiger kan een einde van een politiek mandaat niet zijn. De elegante uitweg mits een ministerportefeuille is haar door de standvastigheid van De Wever en de recalcitrante houding van Franstalig België door de neus geboord. Het verklaart veel van Gennez' persoonlijke aversie jegens de Vlaamsnationalisten. Maar het verhaal is al langer op.

Nooit heeft ze haar stempel kunnen drukken, ook niet na de verkiezingen in 2009 toen ze zich even sterk genoeg waande om Vandenbroucke het hoofd te bieden. Altijd was er een gemorrel in de marge. Soms haar fout, soms die van een ander. Maar een generaal mag zich niet achter het gedrag van zijn/haar troepen verstoppen. Hij of zij gaat voorop. Gennez' troepen volgden niet. Het is dan ook een vier jaar durende calvarietocht geworden. Van haar politieke erfenis wordt elders een balans gemaakt, maar die is zeker niet glansrijk. Zelf noemde ze het "akkefietjes", maar het was meer dan dat. Een akkefietje is een fout geplaatst beeld bij een interview, wat tot een bizarre connectie tussen socialistisch en nationaalsocialistisch had kunnen leiden. Het is misschien typerend voor haar voorziiterschap: als het fout kon gaan, ging het fout (een ook wanneer het niet fout kon gaan, was het zo).

Wat de toekomst voor de Sp.a brengt lijkt duidelijk: de rode dynastie uit Leuven krijgt de partij weer volledig onder haar controle. Het wordt uitkijken of er een tegenkandidaat is voor Bruno Tobback - die wil dit zo graag om toch de schijn van een democratie te wekken, maar de meeste opposanten zijn verdwenen richting Rood! Een stijlbreuk zal het wellicht niet worden, eerder een verleggen van wat aandachtspunten. Wat wel de verwachting is, is dat er terug andere (oude bekende) gezichten voor de verschillende mandaten naar voor zullen komen. Een politiek cadeau is enkel voor de politieke vrienden weg gelegd, wat er ook beweerd moge worden.

Als je dan eenzaam voor de camera's staat, is de boodschap duidelijk!

(EJ)