De gok van de VLD in Di Rupo I.

Na 541 dagen onderhandelen kan de regering Di Rupo van start gaan. Gisteren werd de sp.a reeds onder de loep genomen, vandaag passeert de VLd de revue.

Voor de goede orde: het heeft bijzonder lang geduurd eer de liberalen mee mochten aanschuiven bij wat toen nog het eindeloze praatcafé van de onderhandelingen leek. Dat De Croo Junior op een bepaald moment 'de stekker uit de regering Leterme II" trok, werd hem lang kwalijk genomen. Bovendien leek in eerste instantie een coalitie waarbij de politieke winnaar in Vlaanderen - N-VA - en de pollitieke winnaar in Wallonië - PS - bij betrokken waren de meest democratische oplossing. Aangezien de N-VA zichzelf te links omringd voelde, was het vooral De Wever die aanstuurde op het betrekken van VLD en MR bij de onderhandelingen.

De Croo bedankte daarvoor door een drietrapsraket af te vuren. Eerst loste hij De Wever, vervolgens pokerde hij opdat Di Rupo de groenen van Groen! en ecolo zou laten vallen om tenslotte tijdens de finale onderhandelingen inzake de begroting het onderdeel extra belastingen te minimaliseren of strategisch verstopt te zien in allerlei andere maatregelen zoals een bankentaks.

Net als zijn collega-voorzitter Tobback kwam De Croo met een duidelijk beeld naar de finale onderhandelingen. Hij wist heel goed wie hij wou inzetten als minister en welke bevoegdheden hij wou binnen halen. De namen van de ministers zijn dan ook geen verrassing. Vincent Van Quickenborne bereikt voor een tafelspringer pur sang zijn politieke limiet en top als vice-premier en minister van Pensioenen. De tijd dat deze Vlaamse, rechtse liberaal nog deel uitmaakte van Amada (Alle Macht aan de Arbeiders, voorloper van de extreemlinkse PvdA) en de Belgischgezinde denktank Coudenberghgroep liggen duidelijk achter hem. Na onder de vleugels van Bert Anciaux in de VU-ID21 gelanceerd te zijn als senator, vervolgens onder Leterme staatssecretaris te zijn geweest, is hij nu dus volwaardig minister.

Het departement Pensioenen was uiterst gewild door de VLD omdat daar, met de vergrijzing van de bevolking en de niet-betaalbaarheid van het huidige pensioensysteem, de basis en betaalbaarheid van de toekomstige welvaartstaat gemaakt of gekraakt wordt. Pensioenen wordt door iedereen dan ook als een zwaar departement beschouwd. Quicky moet bovendien ook de passage van PS drankorgel Dardenne op dat departement doen vergeten. Of hoe een drankorgel vervangen wordt door een man die een joint wou opsteken in de senaat. Al bij al is dit een mooie beloning van zijn 'partner in crime' De Croo.

Aan wie De Croo ook niet voorbij kon gaan is Annemie Turtelboom. Met het ministerie van Justitie krijgt zij één van de zwaarste departementen binnen haar schoot geworpen, een departement dat eigenlijk in één ruk dringend de overstap van de 19de eeuw naar de 21ste eeuw moet maken. De aanbevelingen en waarschuwingen die de Antwerpse magistraten bij het begin van het gerechtelijk jaar de wereld in stuurden zijn bij VLD niet in dovemansoren gevallen, hoe zeer Turtelboom ook de nadruk legt op een "gerecht met een menselijk gelaat".

Om haar te ondersteunen is er een staatssecretariaat voor Asiel, Immigratie en Maatschappelijke Integratie toegevoegd aan het ministerie van Justitie. Op zich is dat een volwaardig departement, maar de politieke verdeelsleutel voorziet nu immers niet dat VLD een extra minister zou krijgen. Deze bevoegdheden lagen in de vorige legislatuur verspreid over de kabinetten van Philippe Courard (PS) en Melchior Wathelet (CDH). Het is de taak van de quasi onbekende Maggie De Block om dat tot een werkend geheel te smeden.

De keuze voor De Block komt als een verrassing en ontlokte voormalig Fedasil-baas bob Pleysier de reactie:"Het is echter niet te geloven dat men na 500 dagen enkel iemand vindt die moet gaan studeren.", wat sloeg op het feit dat neofiet De Block aankondigde eerst een maand te zwijgen alvorens iets te doen. "En dat op een moment dat de opvangcrisis in alle hevigheid woedt en de daklozen tegen de koude onderdak proberen te vinden.", fulmineren N-VA en Groen! reeds.

De eerste indruk is dat dit een keuze van het laatste moment is, maar dan toch een doordachte keuze. Van Quickenborne is via Amada en de Volksunie uiteindelijk bij de VLD beland en ook Annemie Turtelboom is overgestapt van de CD&V, dus heeft De Croo gezocht naar een donkerblauw VLD-lid, iemand die vanaf het begin lid was van de blauwe familie. Magie De Block is zo iemand en bovendien iemand die is de kiesstrijd om het voorzitterschap van de VLD heel openlijk de kaart De Croo heeft getrokken en daar ook veel stemmen heeft voor geronseld. Dit in tegenstelling tot de verwachtte Gwendolyn Rutten die het samen met Marino Keulen heeft opgenomen tegen De Croo. Het lijkt er dan ook op dat zij daarvoor nu de rekening krijgt gepresenteerd. Meer zelfs, wanneer bij de komende verkiezingen de arrondissementen Halle-Vilvoorde en Leuven samensmelten, zal door deze keuze Magie De Block (uit Halle-Vilvoorde) de lijst trekken voor Gwendolyn Rutten (Leuven) die maximaal op de derde stek kan hopen. Laat nu die derde stek net nog eens strijdplaats zijn en mag duidelijk wezen dat De Croo een opkomend politiek talent gefnuikt heedt.

Waar dit alles voor de VLD naar toe zal leiden, is koffiedik kijken. Net als Tobback zet De Croo in op departementen waar de VLD elk positief puntje op de eigen liberale hoed kan steken, wat goed is voor de nakende verkiezingen. Maar net als voor de sp.a kan dit ook averechts werken. Bovendien neemt De Croo met De Block een immens risico. de oppositie wet alvast de wapens.

(EJ)