De grijns van Gennez!

Nu de verschillende onderhandelaars van het octet partijen dat een regering wil vormen een drie weken durend verlof gegund is, kan het geen kwaad om ook zelf eens van op een afstand de gebeurtenissen van de afgelopen weken partij per partij te overlopen.

Ontslagnemend voorzitster Caroline Gennez kon een brede grijns amper onderdrukken, toen ze hypocriet haar bezorgdheid omtrent de roekeloze beslissing van de N-VA de wereld kond deed vanuit de kamer. Hypocriet, omdat de partij al veel langer een dubbele agenda hanteerde met betrekking tot de N-VA.

Omdat de N-VA stellingen openlijk afvallen te roekeloos was, bleef de partij ook voort emmeren over een "hervorming voor de mensen" en dies meer. Precies of de andere partijen aan de onderhandelingstafel een hervorming omwille van de hervorming zouden nastreven - een beetje de partijprogramma's doornemen had de Sp.a wel tot andere inzichten moeten brengen. Maar het blijft de vraag of die partij die inzichten ook eerlijk wil communiceren.

De Sp.a hoopt mee de plak in Vlaanderen te kunnen blijven zwaaien, maar dient daarbij te rekenen op de grote Waalse broer. Dat daarbij Vlaanderen in een staatskundig nadelige situatie terecht zou komen is voor Gennez van geen tel. Het door de Spa. ondersteund invoeren van een federalisme met 4, poseert Vlaanderen in de zeer nadelige positie van 3 tegen 1 met betrekking tot de verdeling en vereffening van de overheidschuld. Daarenboven zou de weinige invloed die Vlaanderen in Brussel nog heeft volledige verkwanselt worden.

Het eigenbelang primeert, institutioneel, maar ook socio-economisch. Tobback Junior mag dan de komende weken de boer opgaan om zijn leden te overtuigen dat hij niet voor dat rechtse individuele Vlaanderen is, maar eerder voor dat linkse, sociale Vlaanderen is - de vraag rest of het zijn leden überhaupt nog interesseert hoe de Sp.a-top zichzelf noemt. Het linkse, travaillistisch discours is de partij al lang vreemd - enkel op 1 mei en vlak voor de stembusgang wordt die trommel nog geroerd. De Sp.a is niet linkser of rechtser dan de andere klassieke partijen en Groen! Maar omdat dat progressief epigoon nu eenmaal een stemmentrekker blijft, dient er af en toe wel eens een links project op de agenda te staan.

De onderhandelingen over de staatshervorming zijn dus van totaal geen tel voor de Sp.a. De partij wil vooral scoren met een socio-economisch verhaal dat volgens quasi alle internationale instellingen totaal achterhaald is, maar waar de partij wel bondgenoten voor vindt bij Groen!, PS, Ecolo, cdh en vakbondsvleugel van de CD&V.

En dat is dramatisch voor de toekomst van Vlaanderen ... en Wallonië.

(EJ)