De miljarden van Di Rupo.

Na een dagje rusten, buigen de onderhandelaars zich deze middag over het lang verbijde rapport van de Hoge Raad van Financiën. Maar watrust had moeten brengen, heeft enkel de zenuwachtigheid nog vergroot.

Het is zowat een vast stramien in de onderhandelingen van Di Rupo geworden: het steeds voor zich uitschuiven van moeilijke beslissingen, of het nu gaat over kernenergie, de financiering van de NMBS, steeds wordt een plan opgesteld of aan een commissie van experts raad gevraagd. Ook inzake de economische groeiprognoses werd om raad gevraagd, maar de HRF leverde niet de verwachtte cijfers. De economische groeiprognose van 1,6 procent die de onderhandelaars tot nog toe hanteerden, is te hoog, oordeelt de HRF. Ze gaat uit van een economische groei van 0,8 procent - amper de helft.

Daardoor wordt de loodzware saneringsoperatie nog een paar miljarden zwaarder zodat nu het verbijsterende getal van 9,6 miljard euro gehanteerd dient te worden. Het monitoringscomité berekende zelfs dat de totale saneringsoperatie zelfs kan oplopen tot 11,8 miljard.

Maar ook waar de HRF geen uitspraken over deed, was genoeg om politiek stof te doen opwaaien. Het HRF deed immers geen uitspraak over wie die extra kosten op zich zou moeten nemen: federale staat, gewesten ofgemeenten. Dit is een ferme streep door de rekening van de liberalen die hoopten dat de gewesten, waar ze in de oppositie zitten, de extra inspanning op zich zouden nemen. Maar de beslissing daarover komt de politiek toe, vindt de HRF terecht.

De begrotingsgesprekken vandaag zullen wellicht - opnieuw - met die heikele kwestie van start gaan, 10 dagen nadat er beslist werd om te wachten op dit "verlossende rapport". Dat de dames en heren politici zich in deze crisis dit soort spelletjes niet meer kunnen permiteren, begint in een aantal politieke hoofdkwartieren wel door te dringen - hoewel! VLD-ondervoorzitter Vincent Van Quickenborne had het in Terzake letterlijk over 'hoogstens nog een paar maanden' onderhandelen, waarmee hij zich in de Di Rupo strategie inschrijft.

België is geen democratie, maar een permanente politieke conferentie stelde VLD-er Karel De Gucht ooit. Een mooiere omschrijving van het reeds meer dan 500 dagen palaveren is er niet.

(EJ)