De ontvoering van Maddy: "Plots waren we zelf verdachten"

Na de afschuwelijke ontdekking dat haar dochter Maddy McCann verdwenen is uit haar kamer, is moeder Kate McCann in alle staten. De politie lijkt niet erg gehaast en hun eigen zoektocht verloopt frustrerend. Kate schreef het neer in haar boek 'Madeleine' waarvan je hier een tweede uittreksel vindt.
De drie-jarige Madeleine was al enkele uren vermist. Zodra het licht genoeg was, zetten de ouders hun zoektocht verder in de nabijgelegen straatjes, maar al snel merken ze dat ze bijna helemaal alleen aan het zoeken zijn. Volgens de politiebestanden zouden er speurhonden naar Praia Da Luz gebracht zijn geweest in de voormiddag, maar de McCann's merken er niets van.

Toen ze zelf bij de politie werden gebracht, leek deze laatste absoluut geen haast te hebben. Niemand leek bezorgd en alles werd heel rustig afgehandeld. Toen Kate McCane vroeg of Joao Carlos, een speurder, zelf kinderen had, zei hij van niet. Maar hij gaf haar wel mee "Wees gerust. Wij vinden jouw dochter terug", een opluchting voor de verontruste moeder.

's Avonds werd het koppel teruggereden naar hun appartement, maar na een kwartiertje rijden kreeg de chauffeur een oproep waarna hij rechtsomkeer maakte en in een vliegende vaart terug naar het politiestation reed.

Vervuld met hoop dachten de McCann's dat er een spoor was van Madeleine, maar het bleek om een foto te gaan van een ander kind. Van de ene moment van hoop werden ze terug in de grauwe, lege realiteit gesmeten en totaal leeg vertrokken ze terug naar hun verblijfplaats.

Vier maanden later was het koppel nog steeds in Portugal, maar ondertussen zijn ze zelf de hoofdverdachten in de verdwijningszaak van hun eigen dochter.

Op 21 augustus kreeg het koppel bezoek van de forensische afdeling. Ze namen een bijbel, een knuffeldier van Maddie en de dagboeken van Kate mee, zonder enige verklaring. Eerder was ook hun voertuig al in beslag genomen, alhoewel de wagen pas drie weken na de verdwijning van Maddie gehuurd was. Tegen dan had ook de pers lucht gekregen van het verhaal, waardoor de ouders al snel publiek als mogelijke daders werden opgevoerd.

De ouders werden opnieuw ondervraagd over de bewuste nacht, maar het werd hen snel duidelijk dat hun verhaal op ongeloof stuitte. Volgens de politie stierf het meisje in het appartement en werd ze daarna in zee gedumpt. Tijdens de ondervragingen was vader Gerry McCann in alle staten. Hij schreeuwde door zijn tranen heen de woorden: "Hebben jullie bewijs dat mijn dochter dood is? Wij zijn haar ouders. Je moet het ons vertellen.", waarop de politie het hield bij: "Dat komt eraan".

Een van de speurhonden zou aangetoond hebben dat er iets gestorven was in het appartement. Dat 'iets' moet Maddy geweest zijn volgens de politie. Op donderdag 6 september werden beide ouders officieel geklasseerd als verdachten.

De ouders werden onder verdenking gesteld vanwege bloedsporen in het appartement en in de auto, maar Kate begreep het niet: hoe kon een auto die ze drie weken na de verdwijning gehuurd hadden, bloedsporen van Maddie bevatten. Haar enige verklaring was dat het om kwaad opzet ging en dat iemand hen er in wou luizen.

De politie had een heel logische verklaring: de ouders hadden Maddy gedood, waarna ze het lichaam ergens verstopt hadden. Drie weken later hebben ze zich ontdaan van het lijkje. Er zou zelfs een getuige geweest zijn die hen met een grote zak verdacht had zien doen.

De volgende dag ging het verhoor verder onder een gigantische persbelangstelling. De speurders verzekerden hen dat de honden absoluut zeker waren, maar voor Kate was dit een leugen: de honden waren van Engeland overgevlogen en de Portugezen hadden nog nooit met hen gewerkt. Volgens Kate was de video met het gedrag van de honden allesbehalve duidelijk en speelde de begeleider van de honden een grote rol in het aanduiden van de plekken waar de honden een signaal moesten geven. Nog volgens Ricardo, één van de politiemensen, was er op elke plaats waar de honden blaften, bloed gevonden met het DNA van Maddie. Hier kon Kate McCann geen zinnig antwoord op geven, maar dat kon de politieagent ook niet.

Later ontdekte het koppel dat bewijs van speurhonden onderhevig is aan een zekere foutenmarge die veroorzaakt kan worden door de begeleider. De man die dit had gedaan bij de bewuste honden, had dit ook gemeld in zijn rapport en had benadrukt dat extra bewijsmateriaal nodig was om een waarheidsgetrouwe weergave te brengen.

Thuisgekomen sloeg Kate McCann een bed kort en klein vanwege de onheuse behandeling en woede die ze ervaren had. (KA)