De waarheid over de vette ambtenarenpensioenen

De relatieve uitgaven voor ambtenarenpensioenen - het totale bedrag aan ambtenarenpensioenen in verhouding tot het nationale inkomen (bbp) - zijn sinds 1980 met meer dan de helft gestegen en zijn sinds 1970 zelfs verdubbeld. De relatieve uitgaven voor werknemers en zelfstandigen zijn in dezelfde periode niet gestegen.

Dat blijkt uit berekeningen die Edwin De Boeck, van de studiedienst van de KBC-groep, maakte op basis van officiële statistieken.

Werknemers en zelfstandigen hebben dus ingeleverd op hun pensioen, ambtenaren niet. Dat blijkt uit de volgende cijfers: De afgelopen dertig jaar - tussen 1980 en enkele jaren geleden - zijn de totale uitgaven voor de pensioenen niet gestegen maar stabiel gebleven op ongeveer 9 procent van het nationale inkomen (bbp).

Loodzwaar

Het gewicht van de ambtenarenpensioenen steeg van 2 procent van het bbp in 1980 tot meer dan 3 procent in 2005 en bijna 3,5 procent in 2010. In de veertig jaar tussen 1970 en 2010 is hun gewicht zelfs meer dan verdubbeld van 1,5 naar 3,5 procent van het bbp.

Werknemerspensioen afgetopt

Het gewicht van de werknemers- en zelfstandigenpensioenen daalde in die periode. De redenen hiervoor zijn dat werknemerspensioenen niet welvaartsvast zijn - in tegenstelling tot ambtenarenpensioenen worden ze niet verhoogd als de werkenden opslag krijgen - en dat de hogere werknemerspensioenen afgetopt zijn. Maar dat is ondertussen al het geval voor de helft van de werknemers.

Durven?

Edwin De Boeck verwacht dat het relatieve gewicht van de ambtenarenpensioenen in de toekomst zal blijven stijgen, maar minder uitgesproken. De reden hiervoor is niet dat de overheid de moed zal hebben om hierin te snoeien, maar gewoon omdat er alsmaar minder overheidspersoneel met het echte ambtenarenstatuut werkt. Omdat de politiek het niet aandurft te raken aan het loodzware ambtenarenpensioen, werken steeds meer mensen in overheidsdienst als "contractuele personeelsleden", met een werknemersstatuut zoals in de privésector.