De zeven dwergjes, sneeuwwitje en de reus.

Er was eens, nog niet zolang geleden een landje met allerlei vreemde creaturen en dito gebruiken. Eén van die gebruiken bestond er in om tegen de wil van de meerderheid van de bevolking beslissingen te nemen. De koning - laten we hem A2 noemen - gebruikte voor deze ingeburgerde vorm van volksverlakkerij dwergjes.

Het toeval wil nu dat 7 van die dwergjes elkaar op een blauwe (maar evengoed rode, groene en oranje) maandag tegenkwamen, de koppen bij elkaar staken en terstond vaststelden dat zij allen het "beest" wilden ketenen. Dat beest was een reus en niet zo maar een reus, maar zowat het gluiperigste, meest angstaanjagende, zwartste reus die er maar te bedenken valt. Een reus met loerende blik en klauwen in aanslag, een reus die de trollen en ogers uit Tolkiens "In de ban van de Ring" zonder één uitzondering met de staart tussen de benen op de loop zouden doen gaan. Tja, dwergen haten nu eenmaal reuzen en schilderen hen altijd zwart af, zelfs al was deze reus eerder van het GVR-genre (de Grote Vriendelijke Reus) en door de mensen graag gezien omdat hij hen tegen de grijpgrage vingers van de dwergen beschermde.

De rode baas van de dwergen (die altijd een strik als ereteken droeg omdat hij het grootste genie was in het strikken van achteloze mensen) had een nota opgesteld om zijn dwergenrijk te kunnen behouden. De 6 andere dwergen schurkten vervolgens tegen hem aan (iets wat hij om één of andere bizarre reden altijd leuk vond) om dat snode plan ten uitvoer te brengen. Het kleine rode en rondborstige dwergenvrouwtje uit het noorden liep gewoontegetrouw omwille van de persoonlijk baat "strikje" achterna, het vurige oranje (eigenlijk ook rood, maar da's een ander verhaal) koboldje uit het zuiden, omwille van blinde reuzenhaat, automatisch ook. Blauw ukje uit het noorden zag het plan ook wel zitten, al was het maar omdat de reus uitvoerde wat hij de mensen enkel beloofde en de blauwe baardloze kabouter uit het zuiden wou zijn Broekzeelse Rijk weer eens vergroten. De groene dwergen lopen altijd predikend mee, of ze nu uit het noorden of het zuiden komen.

Dit onfris clubje ging al gauw door het leven als de "Jamaariekes" - ze steunden de Rode Strik wel, maar wilden toch liever zelf de naarstige inwoners van het niet genoemde landje bedotten. Toch was er één probleem: de reus was te machtig en een te goede vriend van de lustig voort werkende mensen geworden. Hun plan had alleen maar kans van slagen als Sneeuwwitje mee zou doen! Sneeuwwitje is eigenlijk een mooie, verbloemende naam voor een oude trol die het liefste onder één hoedje speelde met de dwergen en die door dat gekonkelfoes niet langer resuachtig was, maar krom gebogen en gekrompen. De kol had echter nog toverkracht om dat te verhullen, maar ook een hele voorraad mascara, schmink en ook nog een pruik. Alleen met haar hulp kon het listige plan slagen.

De Jamaariekes riepen de kol bij zich om te beraadslagen. De Grote Vriendelijke Reus probeerde haar nog te herinneren aan haar vroegere grandeur en aan het feit dat ze samen altijd te sterk zouden zijn voor die lilliputters van dwergen, maar de trol ging toch.

En wat er toen gebeurde in het land van A2 ... is voor een volgende keer.

(EJ)

PS: enige gelijkenissen tussen de huidige politieke toestand, partijen en België berusten natuurlijk op louter toeval.