Dexiacommissie: "Megalomane ambities? Ja, misschien"

Richard benadrukte evenwel dat forse expansies destijds normaal waren en zelfs werden aangemoedigd door overheden en toezichthouders. Richard was Dexia-CEO van 2000 tot 2005 en voorzitter van 2006 tot 2008. Een tijd waarin de groep heel wat overnames deed en zijn balans fors opblies. Zo explodeerde het balanstotaal tussen 2000 en 2008 van 258 miljard tot 651 miljard euro. "Megalomaan", hekelde opvolger
Jean-Luc Dehaene eerder al.

Begrip

Richard vroeg de parlementsleden vrijdag echter begrip voor de context van weleer. "Achteraf kan men denken dat die expansie overdreven
was, omdat de markten nu veel minder goed functioneren. Maar toen was dat een permanente bekommernis", klonk het. Een strategie die
bovendien toegejuicht werd door toezichthouders en nationale en Europese overheden, aldus Richard. En een strategie die steeds unaniem
groen licht kreeg van de raad van bestuur.

Dat Dexia intussen verworden was tot een hefboomfonds, sprak Richard ook met klem tegen. "Dat is speculatief. Wij hebben nooit op de
marktevolutie gewed", onderstreepte hij. Ook met de intussen beruchte renteswaps heeft Dexia volgens hem nooit gespeculeerd.

Risicobeheer

Dexia kreeg de voorbije weken ook het verwijt dat er geen lijn zat in zijn overnames, wat Richard opnieuw tegensprak. De overnames van
La Bouchère en Kempen kaderden bijvoorbeeld in het activabeheer, "de derde activiteit van de groep". En ook het risicobeheer was volgens
hem wel degelijk gecentraliseerd én besproken in de raad van bestuur. Het was dus aan de riskmanager om raad van bestuur of toezichthouders te waarschuwen bij redenen tot ongerustheid. Maar dat gebeurde
dus niet voor de val van Lehman Brothers.

Zo werd Richard uiteindelijk pas in juni 2008 op de hoogte gesteld van de liquiditeitsproblemen. Nochtans was intussen duidelijk dat
heel wat banken liquiditeitsproblemen kenden. "Banken met een lagere rating", beklemtoonde Richard. "CEO Miller zei me in juni 2008 dat de
situatie gespannen was, maar het was geen alarmsignaal", aldus de Fransman. En hoe dan ook was het volgens hem volledig aan het
dagelijks bestuur om eventueel in te grijpen.

Opkomst

Een argumentatie die wel vaker opdook. Zo schoof Richard regelmatig de verantwoordelijkheid voor beslissingen na 2005 door naar het
directiecomité, dus op het moment dat hij zelf de raad van bestuur voorzat. Al bij al leverde de hoorzitting vrijdag dan ook niet veel
vuurwerk op. Al heeft dat misschien ook te maken met de zeer beperkte opkomst van de parlementsleden, waarbij sommige fracties zelfs
helemaal niet opdaagden.

Wat Richard nog wel bevestigde, was het bestaan van een pact tussen de belangrijkste Belgische aandeelhouders, zoals Arco en Ethias.
Doel was volgens hem het vermijden van conflicten over belangrijke overnames. Geheim was dat echter zeker niet, klonk het.

Richard liet zich tot slot nog kort uit over de verdeelsleutel van de staatsgaranties die België, Frankrijk en Luxemburg overeenkwamen.
Volgens hem weerspiegelen die de kapitaalstructuur, terwijl in België toch heel wat gemord wordt over de Belgische bijdrage. "Dexia is
eigenlijk toch een Belgische groep, met Belgische statuten en het hoofdkwartier in België", reageerde Richard daarop. Hoe dan ook blijft
hij overtuigd dat er geen groot verlies zal opduiken, aangezien het merendeel wel degelijk "kwaliteitsvolle activa" zijn.