Didier Reynders pist naast het potje

Didier Reynders, je kan hem beter te vriend houden, want voor vrienden gaat hij door het vuur. Zelfs in die mate dat hij met alle plezier het advies van een aantal specialisten negeert enkel en alleen om zijn ex-kabinetschef aan een leuke bonus te helpen. Van een minister die vooral bezig is met cijfertjes zou je toch enige objectiviteit verwachten, niet?
Jean-Claude Laes, de voormalige kabinetschef van Didier Reynders, kreeg in januari 2007 een negatief advies van de Raad van State. Hij was op dat moment de topman van de FOD Financiën. Arme Jean-Claude zat in de problemen, maar gelukkig was er de goede vriend Didier die hem een handje toestak.

Amper drie maanden na het negatieve advies liet de minister zijn creativiteit de vrije loop en zoals God op zeven dagen de wereld schiep, deed Reynders dit op een iets kleinere schaal: het resultaat was een nieuwe functie. Deze kreeg de welluidende naam 'Waarnemingspost voor de gewestelijke fiscaliteit' en zij zouden zich bezighouden met de overdracht van de gewestbelastingen. Bovendien zorgt Reynders er voor dat hij zelf de leden van de nieuwe dienst kan aanwijzen.

Toen Jean-Claude Laes vanwege het negatieve advies van de Raad van State uit zijn functie werd ontzet, lag een nieuw postje al te wachten. Zeiden we al dat deze dienst zich met de overdracht van de gewestbelastingen mocht bezighouden? Wel, dit laatste mag u letterlijk nemen. Zich bezighouden, want erg veel werk werd er niet verricht. Met een jaarrapport voor het jaar 2008 van welgeteld vier pagina's - omdat u nu waarschijnlijk van uw stoel bent gevallen, herhalen we het aantal hier nog eens: vier pagina's - was hun jaaractiviteit samengevat. Om het drama nog wat duidelijker te maken: van deze vier pagina's waren er drie uit het jaar 2007. De vertraging die er op de overdracht van gewestbelastingen zit, illustreert verder volledig de werkijver van de betrokken dienst.

Reynders vindt in 2010, 3 jaar later, dat Jean-Claude Laes zoveel verantwoordelijkheid draagt dat hij hiervoor extra moet beloond worden met een extra toelage van 32.700 euro. Hiervoor diende hij een ministerieel besluit op 12 februari 2010.

Vandaag komt echter de waarheid aan het licht: het ministeriële besluit kreeg een negatief advies van de Inspectie van Financiën, deze laatsten noemden het voorstel zelfs irrealistisch. Reynders legde het advies naast zich neer en hanteerde een lepe zet: hij stuurde een vervanger naar het Parlement, Bernard Clerfayt, staatssecretaris voor Fraudebestrijding. Toen er naar het rapport van de Inspectie van Financiën gevraagd werd, wist deze van niets: de minister had het nog niet ontvangen, maar het advies van de inspectie zou echt wel positief zijn. Zo geschiedde dat het Parlement, dat helemaal niet over de juiste informatie beschikte, het besluit goedkeurde en de vertrouweling van Reynders er een jaarlijks extraatje van 32.700 euro.

Dirk Van der Maelen, SP.A-parlementslid, wil dat de functie van Laes onmiddellijk afgeschaft wordt. Bovendien vermoedt hij dat ook Melchior Wathelet (CDH) betrokken is bij de affaire, want een negatief advies van de Inspectie van Financiën kan niet omgekeerd worden tenzij de minister van Begroting anders beslist. Hier vermoedt Van der Maelen inmenging van staatssecretaris Wathelet.

Een schandaal dat door het feit dat de huidige regering ontslagnemend is, zonder gevolgen lijkt te blijven. Er zijn al ministers voor minder tot ontslag gedwongen, maar Didier Reynders is van het type dat overal tussendoor lijkt te glippen. (KA)