Dokter X: "We zijn ook geen comazuipers hé!"

Uit een onderzoek zou blijken dat het niet goed gaat met onze medici: alcohol en pillen zijn een dagelijkse kost en ze zien de gevaren van hun risicogedrag zelf niet in. Het rapport is niet mals voor onze behoeders voor allerlei ziekten en kwalen, want dokters, psychiaters en specialisten beschouwen zich als supermensen die niet vatbaar zijn voor verslavingen…
Wij vroegen ons af hoe ernstig de situatie was, dus contacteerden we één van hen. Een insider, zelf dokter, die goed op de hoogte is van het reilen en zeilen binnen het wereldje, die we met de belofte van anonimiteit alles mochten vragen.

Hoe denk je over de inhoud van het rapport?
Dokter X: We moeten niet rond de pot draaien: het is een publiek geheim dat dokters stevige drinkers en pillenslikkers zijn, althans een aantal onder hen. Al is onze perceptie wel dat advocaten nog een pak erger zijn: de hoeveelheid 'wit poeder' (cocaïne; nvdr) die door hun neuzen gaat, ligt nog een pak hoger.

Hoe problematisch is de situatie?
Dokter X: Men mag niet vergeten dat drinken en het gebruik van kalmeringsmiddelen in alle lagen van de bevolking voorkomt. Bovendien hanteert men normen die een beetje uit zijn context gerukt worden: zo zouden de helft van de Belgische artsen aan 'piekdrinken' doen, het zogenaamde 'binge drinking', waarbij er grote hoeveelheden alcohol verbruikt worden. Deze norm ligt op zes of meer glazen alcohol tijdens eenzelfde gelegenheid… Dat aantal is ridicuul: de gemiddelde dokwerker die na zijn shift enkele pinten gaat drinken, haalt evengoed dat aantal. Er wordt vergeleken met de Engelse 'comazuipers', maar dat is helemaal niet van toepassing.

Indien het onderzoek klopt, welke redenen zijn er dan aan te voeren waarom een dokter behoefte heeft aan een uitlaatklep in de vorm van alcohol of pillen?
Dokter X: Dokters staan onder een constante druk: ziekteverlof bestaat niet, de werkdruk ligt hoog, er is geen overaanbod en je werk sleep je elke dag mee. Bovendien kennen wij de symptomen van een beginnende depressie: in zo'n geval kan je beter voorkomen dan genezen, dus wordt er al eens preventief iets genomen om latere problemen in de kiem te smoren.
Je mag ook de invloed van de farmaceutische industrie niet onderschatten: in de hoop extra medicijnen te laten voorschrijven, organiseren ze copieuze etentjes met de nodige hoeveelheid wijn. In zo'n geval ben je volgens de normen van het onderzoek ook bezig aan 'piekdrinken', maar doet niet elke Belg op restaurant hetzelfde?

Speelt het feit dat een dokter gemakkelijk toegang heeft tot medicijnen ook een rol?
Dokter X: Wij zitten natuurlijk aan de bron. De drempel om iets te nemen is dan ook klein, maar het sprookje van de dokter die zichzelf roesmiddelen voorschrijft, mag je vergeten: het gaat in zo'n gevallen vooral om kalmeringsmiddelen en antidepressiva.

Zijn er gevallen bekend waarin het gebruik van alcohol en pillen gevolgen had voor de patiënt?
Dokter X: Eerlijk gezegd gebeurt dit wel eens vaker… Maar het moet natuurlijk bewezen worden dat een dokter in de fout ging en bewijsmateriaal is niet steeds makkelijk te vinden. Onder collega's zijn er gevallen bekend waarbij dokters dronken in hun praktijk zitten, maar het rare is dat de patiënten van de bewuste dokter op de hoogte waren van zijn probleem en er toch mee konden leven. Bovendien bleek niet dat hij opvallende fouten maakte.

Wordt er iets gedaan om het probleem tegen te gaan?
Dokter X: In Nederland bestaat er een zelfhulpgroep voor verslaafde artsen, maar of dat hier zo ver moet komen, betwijfel ik. Je mag het ook niet overdrijven: dokters zijn even gevoelig voor verleidingen als eender wie die in een stresserende omgeving werkt. In hoeverre ze de middelmaat overstijgen, is maar de vraag!

Bij deze werd onze nieuwsgierigheid bevredigd. Als vanavond de vriendin weer begint over die vasectomie, hebben wij een excuus om het voorstel definitief af te wimpelen! (KA)