Egyptische arbeiders eisen nationalisatie

In Egypte kan een rechtszaak over de nationalisatie van een de grootste textielbedrijven grote gevolgen hebben voor duizenden andere bedrijven, en voor het verloop van de revolutie.

Het is een vertrouwd gezicht geworden in Egypte: veiligheidstroepen proberen een betoging tegen te houden, maar worden snel overmeesterd door de zingende massa.

De plaats van het gebeuren is deze keer een klein, provinciaal gerechtsgebouw in Shubra El-Kom, een industriestadje ten noorden van Caïro. Maar de gevolgen van wat hier gebeurt, kunnen groot zijn voor het verloop van de Egyptische revolutie.

"Alsof we honden zijn"

De rechtszaak is het hoogtepunt van een veldslag tussen de Indonesische eigenaars en de misnoegde arbeiders van een van Egyptes grootste textielfabrieken. De arbeiders zijn kwaad over ontslagen, een gebrek aan veiligheidsmaatregelen en opgelegde veranderingen aan het uurrooster sinds de Indonesische overname in 2007.

"Het is geen probleem dat we buitenlandse eigenaars hebben", zegt textielingenieur Dom Atteya Mahmoud. "Maar ze maken slaven van ons, alsof we honden zijn."

Leugens

De werknemers van het bedrijf eisen dat de overheid het bedrijf opnieuw in handen neemt. Als ze daarin slagen, dan kan dat gevolgen hebben voor honderden andere bedrijven die opnieuw genationaliseerd kunnen worden.

Om daarin te slagen, stellen de werknemers de legitimiteit van het Indonesische eigendomscontract in vraag. Volgens Sayid Mohammed, de advocaat van de werknemers, is er sprake van corruptie. "Ze kochten het bedrijf voor 2 miljoen euro, terwijl het 119 miljoen euro waard was", zegt hij. "Ze hebben gelogen over de werkomstandigheden en een externe evaluatie van het contract geweigerd, wat illegaal is."

De rechtszaak werd uitgesteld tot 10 mei, maar dat weerhield de demonstranten er niet van om nog een uur lang slogans te scanderen voor het gerechtsgebouw. Daarna ging het richting het lokale hoofdkwartier van de kersverse Democratische Arbeiderspartij.

IPS