Een dvd-speler die er de brui aan geeft wanneer de garantie amper verstreken blijkt te zijn? Enkele weken later de tv die hetzelfde lot ondergaat? Da’s niet toevallig!
Onder de elektrofabrikanten bevinden zich namelijk grote bandieten, dat blijkt uit een onderzoek dat de Duitse Groene Partij deed.
Het Nieuwsblad deed eventjes navraag: in 2003 belandde er ongeveer 45.000 ton aan teloorgegane elektrospullen op de schroot. Dat is de moeite, maar vorig jaar was dat maar liefst 110.000 ton. Allemaal de schuld van de fabrikanten, aldus Duits parlementslid Doro Steiner. “De fabrikanten korten de levensduur bewust in”.
Ook hoe ze dat doen achterhaalde de man: “In toestellen die draaibewegingen maken, bijvoorbeeld een mixer, maken ze de radertjes in kunststof. Dat is goedkoper én sneller versleten. In tv’s steekt men tegenwoordig goedkope condensators, zodat de levensduur minstens tien jaar minder wordt. Slijtagegevoelige onderdelen monteert men bij onderdelen die warmte afgeven, zodat de slijtage nog versnelt. In wasmachines steekt men iets te lichte bekabeling, zodat het toestel het sneller opgeeft.”
Vroeger stapte moeder de vrouw naar een hersteller, als de haardroger na vijftien jaar de geest had gegeven. Ook dat kan tegenwoordig niet meer: “De behuizing is vaak gelijmd, zodat het niet meer opengaat. Van sommige zaken kan zelfs een kapotte batterij niet eens meer vervangen worden.”
Ook een leraar elektronica aan een school in Limburg doet zijn zegje in de krant: “Dure toestellen kunnen meestal nog wel hersteld worden. De rest is ineens klaar voor de schroothoop. Vijzen waar geen enkele schroevendraaier op past, noem maar op. Krijg je toch iets open, kosten de vervangstukken meer dan een nieuw toestel! Vroeger maakte men elektronica om niet kapot te gaan, tegenwoordig om net wel de geest te geven.” (SL)
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments