FDF op ramkoers met MR-top.

Het is hier al geschreven: Het verhaal van de MR is een moeilijk verhaal. Het probleem is dat de Mouvement Reformateur een samenraapsel is van de rasliberalen uit de oude PRL, de misnoegde katholieken van de MCC (Mouvement des Citoyens pour le Changement) én het rabiate Vlamingenhatende FDF (Front Des Francophones). Dat FDF heeft 2 doelstellingen voor ogen: het behoud van zoveel mogelijk België op het oog, maar dan wel het België van vroeger, "La Belgique de papa" dat tot Expo '58 bijna totaal in het Frans functioneerde. Daarnaast blijft deze beweging pleiten voor de uitbreiding van Brussel tot een "Grande Bruxelles", om deze Franse invloed toch al rond de hoofdstad te consolideren. Daarbij dienen in de eerste plaats de fasciliteitengemeenten aangehecht te worden, liefst met nog een deel van de andere Vlaamse gemeenten er bij.

Deze antiflamingantische logica is uitzichtloos, conservatief en ondemocratisch, omdat daarbij het hele proces van de staatshervorming en emancipatie van de deelstaten wordt miskend. De MR weet zich met de fransdolle imperialisten van het FDF wier machtbasis het quasi bankroete Brussel is geen blijf. Ze heeft - zeker in Brussel - die stemmen nodig om de PS toch enigzins te kunnen belagen als grootste partij waardoor Maingain en zijn troepen de partijtop van de MR in een houdgreep kunnen/konden houden.

Vooral de voorbije jaren, toen Didier Reynders partijvoorzitter was, bleek dat het geval. Zijn focus om de MR de grootste speler in het Franstalig landsgedeelte te maken, maakte hem blind voor de rabiate haat die het FDF verspreid. Het doel heiligde de middelen, de catch 22 waarin de liberalen zodoende terecht kwamen werd er bij genomen.

De strijd om de grootste Franstalige fractie te worden is - voorlopig - verloren en Reynders is als partijvoorzitter afgelost door Charles Michel die meer focust op het realiseren van de eigen partijdoelstellingen om een alternatief te bieden voor de PS, dan op het binnenlaten van allerlei individuen en bewegingen om enkel numeriek de PS te kloppen. En die liberale doelstellingen zijn voor een groot deel terug te vinden binnen de VLD, maar ook binnen de N-VA. Dus houdt Michel er zich aan om zeker zijn economische partners in dit complex Belgisch verhaal te vriend te houden. De haatdragende uithalen van een ongecontroleerd individu als Maingain, kan hij dan ook missen als kiespijn. Om die reden sommeerde hij Maingain dan ook naar het wekelijkse partijbureau, maar die laatste stuurde zijn kat. Wel houdt het FDF deze namiddag haar eigen partijbureau.

Het is hier reeds gesteld dat bij een nakende splitsing van België, meerdere partijen in hun huidige verschijningsvorm mee zouden splitsen. De MR is daar langs Franstalige kant het duidelijkste voorbeeld van. Een akkoord over Brussel, met toegevingen leidt sowieso tot een implosie van de partij, want het FDF zal dat nooit slikken. De vraag is dan ook of Michel het dit wel aandurft. Zijn economisch programma mag dan wel verwezenlijkt kunnen worden, hij zou als een betere Gorbatsjov ook zijn partij in de vernieling rijden. Het worden nog warme weken!

(EJ)