Wanneer Frank Vandenbroucke (SP.A) van een idee bevalt, is dat meestal een onderbouwd idee en de moeite waard om te bestuderen. Nu trekt hij de aandacht met een opmerkelijk inhoudelijk betoog inzake de hervorming van de pensioenen. Jammer genoeg volgt de zusterpartij PS van gormateur Di Rupo deze visie niet.
Frank Vandenbroucke is al jaren één van de weinige socialisten die de realiteit niet uit het oog verloren is, een duidelijke visie heeft op arbeid, pensioen en ethiek én de Vlaamse verzuchtingen maar al te goed begrijpt. Alleen al om die redenen zou hij gemakkelijk mee kunnen draaien binnen de linkervleugel van de NV-A. Hij zetelt echter nog steeds voor de SP.A en kan zodoende die partij toch nog een zweem van Vlaams pragmatisme bezorgen. Wanneer deze Vandenbroucke dan ook weet te stellen dat:'De levensverwachting boven de 65 gaat met rasse schreden vooruit. Een evenwicht op lange termijn in het pensioenstelsel is onmogelijk als de feitelijke en de wettelijke pensioenleeftijd zich daaraan niet geleidelijk aanpassen.', dan is dat groot nieuws. Temeer omdat de SP.A in de aanloop naar de verkiezingen als enige partij vasthield aan een absoluut behoud van de pensioenleeftijd op 65.
Vandenbroucke reageert hiermee op de aanbevelingen van de Europese Commissie en pleit voor een offensief antwoord en een hervorming zonder enig taboe. 'Er wordt voortdurend beroep gedaan op de ''durf'' van de tegenstanders. Als we allemaal beginnen met zélf te durven, dan zouden we al veel verder staan.', stelt hij.
Door nu zelf de pensioenleeftijd in de weegschaal te leggen, geeft hij meteen de voorzet, waarbij hij heel duidelijk stelt dat:'Zeggen dat de wettelijke pensioenleeftijd nu helemaal niet aan de orde is,is niet de meest sociale houding. (...) Het zou zelfs asociaal zijn om daarvan uit te gaan: nog altijd zal je te maken hebben met een groep die begonnen is op 18 jaar, nog altijd zullen er erg zware beroepen zijn, nog altijd zullen mensen boven de 60 gezondheidsproblemen krijgen. Om de effectieve, gemiddelde pensioneringsleeftijd dichter in de buurt van 65 te brengen, zal een deel van de bevolking binnen twintig jaar dus iets langer moeten werken dan 65.'Daarmee wordt niet alleen Laurette Onkelinx teruggefloten, maar ook Yves Leterme die het absoluut niet noodzakelijk vinden om hier aan te werken.
De consensus binnen de Vlaamse partijen over het feit dat we met zijn allen langer zullen moeten werken, lijkt dus te groeien. De onwil beneden de taalgrens om dit ook maar in overweging te nemen, hebben ondertussen ook dit thema weer eens herleid tot een communautair gegeven, waardoor de catch 24 van de politici aan weerszijden van de taalgrens weer eens steviger geworden is. En ondertussen betaalt Vlaanderen zich verder blauw aan dit Belgisch vehikel.
(EJ)
Place comments
0 Comments
You are currently seeing only the comments you are notified about, if you want to see all comments from this post, click the button below.
Show all comments