Gennez wil wel, Beke huivert.

Na de Franstaige Joelle Milquet, heeft Vlaanderen nu ook zijn kommaneukende, herinterpreterende en constant alles in vraag stellende politicus beet. Beke zoude beproefde taktiek van cdh-passionara nu ook gebruiken.

Dat is toch de mening van de andere Vlaamse partijvoorzitters - Gennez, Van Besien, De Croo - die de starre houding van Beke tijdens de onderhandelingen met 8 niet kunnen pruimen. Beke wil schijnbaar elke letter van de voorstellen van Di Rupo toetsen aan het Vlaams regeerakkoord en dat is duidelijk niet naar de zin van de andere Vlaamse voorzitters.

Van De Croo en van Van Besien valt dit nog enigzins te begrijpen. Zij hebben het Vlaamse regeerakkoord dat leidde tot de regering minister-president Peeters II niet mee onderhandeld en voelen zich daardoor dus niet gebonden. Gennez daarentegen heeft persoonlijk mee die Vlaamse onderhandelingen geleid en weet drommels goed wat daar afgesproken is. Het zou van enig politiek fatsoen getuigen, mocht zij zich daaraan houden in plaats van zich vlot voor de kar van Di Rupo te laten spannen.

Maar haar aversie tegenover De Wever zit blijkbaar zo diep dat alles wat ook maar enigzins naar de N-VA kan verwijzen, onmiddellijk tot "quantité négligable" verheven dient te worden. Of hoe de persoonlijke antipathie van deze lichtgewicht politica jegens De Wever als een molensteen rond de nek van de Vlamingen en de Vlaamse welvaart hangt!

(EJ)