Het rommelt binnen het Vlaams Belang.

Het is een geschiedenis met vele namen en nog meer ego's. Toen Gents boegbeeld Francis Van den Eynde zijn mandaat als fractieleider in de gemeenteraad ter beschikking stelde, werd Kristina Colen (zus van Alexandra) met vijf tegen negen stemmen verkozen. Dit was duidelijk tegen de zin van Filip Dewinter die terstond de vijf opbelde om hen te sommeren VB-volksvertegenwoordiger en -gemeenteraadslid Johan Deckmyn tot gemeenteraadsfractieleider te verkiezen. Die Antwerpse inmeging schoot in het verkeerde keelgat waarop de vijf zich verenigden in de Belfortgroep.

Vanuit deze groep kwam kritiek op de stijl van de partijleiding met als rode draad de oproep om de sloganeske stijl van de 20ste eeuw om te zetten naar een vlot verhaal dat past in de 21ste eeuw. Het is niet de eerste maal dat de combinatie van "oude stijl" en "Antwerpse bemoeienissen" tot spanningen leiden binnen het VB. Het Verhaal van Marie Rose Morel is gekend, Frank Vanhecke komt niet meer naar de partijraad, Aalstenaar Karim Van Overmeire zetelt als onafhankelijke, volksvertegenwoordiger Bruno Stevenheydens uit Beveren stapte gedegouteerd op. Het is duidelijk dat de openlijke ramkoers binnen de partij tussen de Oostvlaamse en de Antwerpse fracties al veel Oost-Vlamingen de eer aan zichzelf heeft doen houden en doen opstappen.

Veel "compagnons de route" bleven er zodoende niet over voor Francis Van den Eynde en Cristina Colen, maar toch duurde de partijraad langer dan verwacht. Dit kwam eerst en vooral doordat Rob Verreycken uit het (weeral Oostvlaamse) Sint Niklaas een discussie over de pro Israëlhouding van Dewinter, maar meer nog van Tanguy Veys op de agenda had geplaatst. Veys is de, ook weer door de Antwerpse fractie gesteunde, nieuwbakken secretaris van VB-Gent en medestander van Johan Deckmyn, terwijl Verreycken op de (Oostvlaamse) lijn van Van den Eynde zit.

Of het aan deze late beschadigingspoging lag of niet, feit is dat hoewel de Belfortgroep met 61 stemmen voor, 23 tegen en 6 onthoudingen het pleit verloren lijkt te hebben, er toch meer dan de verwachtte 10-tal sympathisanten hun zaak bleven steunen. Frank Vanhecke had het in De Standaard van 17 juni dus wel degelijk bij het rechte eind toen hij stelde dat er zeker geen vier vijfde meerderheid gevonden zou worden. De uitslag is des te frappanter omdat quasi heel de partijraad bestaat uit mensen die voor hun dagelijks brood afhankelijk zijn van het mandaat of ondersteunende functie binnen de geledingen van de partij. Op een paar uitzonderingen na zouden die laatsten dus verwacht worden te stemmen met het behouden van die job bij het VB in het achterhoofd. Hetzelfde geldt ookk voor de aanwezige VB-parlementsleden. De verkiesbare plaatsen voor het Vlaams parlement worden door Filip Dewinter verdeeld en hetzelfde gebeurt voor het federale parlement door Gerolf Annemans. Ingaan tegen deze Antwerpse tandem houdt dus een ernstig risico voor het behoud van je zetel in één van die parlementen in.

De uitslag waar bijna één derde de lijn van Dewinter/Annemans niet volgde, houdt dan ook in dat de breuken binnen de partij nog lang niet geheeld zijn. Wordt vervolgd!

(EJ)