Hulpverlening bijzondere jeugdzorg is nog helemaal autochtoon

De hulpverlening in de bijzondere jeugdzorg is nog bijna volledig autochtoon, er is te weing ambulante hulp in de kinderpsychiatrie, er zijn te weinig pleeggezinnen, in provincie Antwerpen vinden de Comités Bijzondere Jeugdzorg (CBJ) slechts voor 15% van de minderjarigen een geschikte opvang. Dat staat allemaal in het rapport van de Commissie Bijzondere Jeugdzorg dat vandaag in het Vlaams Parlement wordt besproken.

Het aantal jongeren in de bijzondere jeugdzorg is de jongste tien jaar met de helft gestegen. In Vlaanderen komt een derde uit de provincie Antwerpen, waar 44% van de nieuwe aanmeldingen bij de jeugdrechtbank van niet-Belgen komt en 14% van niet-begeleide minderjarige asielzoekers. Eén derde van de begeleide minderjarigen moet buiten de provincie worden geholpen. Met 76 criminelen op 1.000 jongeren staat het gerechtelijk arrondissement Antwerpen op de tweede plaats in België na Verviers.

Wat zijn de belangrijkste problemen?

* De wachtlijsten voor opnames in een instelling maken dat nogal wat minderjarigen niet de gepaste hulp krijgen of te lang moeten wachten zodat de problemen nog verergeren.

* Er is te weinig ambulante hulp, vooral in de kinder- en jeugdpsychiatrie. Bovendien is er een gebrek aan nazorg. Een derde van de kinderen in het jeugdpsychiatrisch ziekenhuis van Antwerpen zitten daar alleen maar omdat er geen hulpverlening aan huis is.

* Er zijn te weinig pleeggezinnen.

* Voor 19% van de minderjarigen die bij de jeugdrechtbanken in de provincie Antwerpen terechtkomen, bestaat geen gepaste hulp.

* Omdat de Comité’s voor Bijzondere Jeugdzorg in het weekeinde en ’s avonds niet open zijn, komen veel jongeren met problemen op een “te hoog niveau” terecht, in een instelling bv. terwijl ze daar niet thuishoren.

* Het personeel in de hulpverlening vergrijst: 21% is boven de vijftig en gaat binnen de tien jaar met pensioen. Het verloop is door de hoge werklast (één consulent heeft tot honderd minderjarigen te begeleiden) groot, waardoor begeleidingen moeilijker verzekerd worden.

* Het aanbod van de hulpverlening is te weinig bekend: er zijn 5.900 verschillende “jeugdhulpmodules” in Vlaanderen.

* De hulpverlening in de bijzondere jeugdzorg is nog bijna helemaal autochtoon, terwijl vooral in de grote steden een grote groep van de cliënteel uit allochtonen bestaat.

Het Vlaams parlement debatteert deze namiddag over de nota.

JDW