"Ik ben géén moordenaar"

"Chauffeur, je hebt een jongen overreden
riepen de kinderen. Die woorden blijven door
mijn hoofd flitsen." Buschauffeur Roger Nimmegeers
(74) uit Heindonk (Willebroek) is mentaal gekraakt,
nadat dinsdag de 7-jarige Mohamed Amine om het
leven kwam toen hij met de riempjes van zijn rugzak
bleef haken tussen de klapdeuren van de schoolbus.

"Ik ben géén moordenaar. De
uitlatingen over mij in de kranten
woensdag, hebben me erg pijn
gedaan. Bijna veertig jaar rijd ik
met de bus zonder een ongeval,
en nu dit drama. Het is verschrikkelijk
afzien. Zonder de knoop
in de koord die aan zijn rugzakje
hing, zou de jongen nog leven. Ik
kon onmogelijk zien dat het kind
aan de deur was blijven hangen",
vertelt Roger.

Kritiek

Geregeld barst de man in tranen
uit. "Ik heb geen oog dicht gedaan.
Het geroep van de kinderen
op de bus: 'Chauffeur, ge hebt
een jongen overreden.' Ze flitsen
nog altijd door mijn hoofd. Ik
ben onmiddellijk gestopt, maar
toen ik in mijn spiegel keek zag
ik meteen wat er gebeurd was.
Ik zag het lijkje liggen. Ik ben
niet meer naar het slachtoffertje
durven gaan kijken. Dat mij dit
moet overkomen, verdomme. Zijn
familie moet verstaan dat ik dit
niet gewild heb."

"Dit is het noodlot
zeker. Gelukkig heb ik veel
schouderklopjes gekregen van
politiemensen die beaamden dat
het om een tragisch ongeval gaat.
'Ge hebt uzelf niets te verwijten',
zeiden ze. Maar die kleine is wel
dood hé", snikt Roger.

Er is ook
kritiek op de begeleidster omdat ze
niet uitstapte. "Maar Linda doet dat
nooit. Ouders verwachten dat wij
hun kinderen afzetten voor de deur.
Eigenlijk zouden wij over speciale
stopplaatsen moeten beschikken,
maar dat is niet altijd mogelijk."
Hij is sinds zijn 65ste met pensioen
als buschauffeur.

"Eind dit jaar zou
ik er sowieso mee gekapt hebben,
ook al voel ik me fysiek nog goed. Ik
weet alleen niet of ik na dit voorval
nog de kracht zal hebben om er
opnieuw aan te beginnen."
Roger pikte met zijn bus dagelijks
tweemaal de leerlingen
van Sjabi in Puurs op.

"Het
verongelukte jongetje ken
ik niet persoonlijk. Maar
ik herinner me hem wel als
een vriendelijk manneke.
'Goeiedag chauffeur', zei
hij altijd. Het vreet aan
me. Ik weet niet hoe ik dit
moet verwerken. Misschien
kan ik dat ook nooit meer."

Leo DE NIJN

Sven VAN HAEZENDONCK