Inwoners Lommel-Kolonie zoeken troost bij elkaar

Heel Vlaanderen is in shock door de busramp van dinsdagavond. Vooral in Lommel en Heverlee is het verdriet niet te beschrijven. Het leven staat er stil.

Aan ‘t Stekske verhuizen de eerste witte rozen, eerst simpel op het gras, gaandeweg naar een geïmproviseerd tafeltje met erachter een doek. Zo ontstaat als vanzelf een rouwplek met een groeiende berg bloemen.

En zelfs de onvermijdelijke pottenkijkers, de pers, is aangeslagen. Wie aangeeft niet te willen spreken, wordt met rust gelaten.

Priester Marcel Bussels, verantwoordelijk voor vier parochies in het Lommelse waaronder Kolonie: “Ik ben deze morgen in de school geweest, heb erna een rouwdienst gedaan ben dan weer naar ‘t Stekske gegaan. Maar helaas bestaan er geen toverwoorden. Wat ik doe? Mag ik het ook plat zeggen? In m’n haren krabben en gewoon luisteren. En als de mensen aangeven dat ze liever met rust worden gelaten, dan respecteer ik dat ook.”

Een gestage stoet van mensen passeert tussen kerk en ‘t Stekske. Jong, oud, allochtoon, autochtoon. En opvallend veel mensen met kinderen: “Sameer (10) en Saif (6) begrijpen het nog niet helemaal, maar ze stellen alsmaar vragen. We moesten wel komen”, zegt papa Mumthaz Malik uit Overpelt. “Dit voelen we diep in ons hart.”

Even verder schudt buurtbewoner Cor Wevers bij dorpsgenoot Jacky Croonen het hoofd: “Kolonie is een kleine, hechte gemeenschap. En ineens is er een hele klas weg. Ik rij nu rond met een wit lintje op mijn auto. Wat kan ik doen? Hun leven moest nog beginnen en ‘t is al gedaan.”

In de parochiekerk Sint-Jozef, waar de kerkdeur discreet open blijft op deze rouwdag, hangen op een pribord houten kruisjes van de overledenen. Vijf in 2011, al twee in 2012. Het prikbord zal te klein zijn voor zoveel verdriet.

Vanavond wordt er een gebedswake gehouden voor de Lommelse slachtoffers van het busongeval.

JBx
Foto's TVG