Jan Fabre, de Calimero van Antwerpen

Heerlijke column deze week in de Standaard: Tom Naegels ging na in hoeverre de 'doodsbedreigingen' en 'haatmails' die Fabre kreeg na de 'kattenrel' echt waren.
Maar liefst 28.000 haatmails zou Fabre gekregen hebben, terwijl alle medewerkers doodsbedreigingen kregen. Dat is wat Fabre zelf zegt wanneer hij terugkijkt op de kattenrel, waar enkele omhoog gesmeten katten de publieke opinie tegen Fabre deden kantelen.

Naegels ging op onderzoek en wat blijkt: het is enkel Fabre zelf die dat getal opwerpt. Nergens vind je een bevestiging van de cijfers. Meer nog: het is een veelgebruikte techniek van Fabre om zich in de rol van het slachtoffer te duwen.

Zo beweerde hij ooit dat heel Antwerpen met het Vlaams Belang heulde en hij de enige uitzondering was, met als gevolg dat hij elke nacht ergens anders moest slapen omdat hij niet meer veilig was. Ook het kattenincident was volgens Fabre vooral opgeblazen door de N-VA politici en de verrechtsing van de maatschappij.

Nu, Jan Fabre. Om de zaken even duidelijk te stellen: je bent inderdaad aangevallen. Door een schildpad en een tijger. Daar zijn bewijzen van, al zijn de onverlaten nooit tot bij jou geraakt. Maar was het onveiligheidsgevoel niet een werktuig van de door jouw verfoeide rechterkant? En de titel van Calimero werd ook al snel richting de nieuwe burgemeester geschoven, alhoewel hij je uitstekend zou passen. Op de duur ga je nog beginnen twijfelen wat links, rechts, boven of onder nu precies is… (KA)