Jonge blogster houdt opmerkelijk betoog over racisme

Het interview waarin Antwerps schepen Liesbeth Homans (N-VA) stelde dat racisme "vooral als een excuus voor persoonlijke mislukking wordt gebruikt", heeft het debat over het heikele thema weer helemaal actueel gemaakt. Blogster Alia S. dient Homans van antwoord met een opmerkelijke column waarin ze neerschrijft wat racisme voor haar persoonlijk betekent.

"Ik weet niet wat er erger is: racisme op zich of het niet meer raar opkijken als je met racisme geconfronteerd wordt", zo valt Alia S., die een blog bijhoudt op de website , meteen met de deur in huis.

Vanuit haar persoonlijke ervaringen tracht ze de lezer aan het verstand te brengen dat racisme helemaal geen loos, overroepen of onbestaand begrip is, maar pure realiteit waar heel wat mensen van andere origine dag op dag mee te maken krijgen.

Vervolgens formuleert Alia S. een indrukwekkende lijst van potentiële definities van het woord 'racisme'. Zo schrijft ze onder meer:

• Racisme is in je mens-zijn geraakt worden en dan denken of te horen krijgen dat het wel niet zo bedoeld zal zijn.
• Racisme is het etiket 'slachtofferrol' opgeplakt krijgen, zelfs wanneer je gewoon slachtoffer bent.
• Racisme is aan de telefoon niet automatisch je naam vermelden, om de persoon aan de andere kant van de lijn niet af te schrikken.
• Racisme is je inspannen om beleefd te blijven omdat je racistische stereotypen niet wilt bevestigen.

Toch wil Alia S. niet enkel zwartkijken:

• Maar racisme is ook de nood voelen om dit stuk met een positieve noot te eindigen.
• Racisme is 's morgens je huis verlaten en de moed hebben om jezelf te blijven.

Om tenslotte te eindigen:

• Racisme is nog zoveel dat ik hier zou willen neerpennen, maar ik geef de pen aan jouw door. Want zolang we niet kunnen zeggen dat racisme niet is, moeten we zeggen dat racisme niet niets is.