Kampioen ziet Liesbeth Homans wel zitten

De typering van Liesbeth Homans door de politieke tegenstanders, het merendeel van zichzelf tot de culturele elite rekenende kunstenaars en Jan Modaal is dat van een harde tante waarvoor zelfs de stiefmoeders van Sneeuwwitje en Assepoester op de vlucht zouden slaan.
Liesbeth rijmt dan ook op Macbeth, de tirannieke heerser van Schotland die om zijn moord op de voormalige koning te verhullen, nog meer moet doden en moorden. Tatcher, de infame ‘Iron Lady’ die duizenden Welshe mijnwerkers de miserie injoeg, de Ierse katholieken voor het blok zette en omwille van een paar honderdduizend schapen op de Falklands ten oorlog trok tegen Argentinië, zou er nog lessen van kunnen leren. En ook Merkel moet de verzinnebeelding van beminnelijkheid zijn wanneer ze naast Liebeth gezet wordt. Met andere woorden, Liesbeth Homans is de ultieme koningin van de Griekse Harpijen.

In Reyers Laat ging Lieven Van Gils daar nog eens even op in. Van een journalist mogen toch inhoudelijke diepgaander vragen verwacht worden dan het ietwat gratuite ‘Heeft u een imagoprobleem?’, obligaat gevolgd door de meest norse foto die van Homans te vinden is. De al van binnenpret blinkende oogjes van Lieven werden al ras doffer toen de andere studiogasten er duidelijk een andere mening op na hielden. Zo bleken voor Herman – Markske van de Kampioenen – Verbruggen enkel die naar beneden staande mondhoeken enkel bij een eerste blik voor verwarring te zorgen. Luc Appermont ging daar op in door te stellen dat een man toch eerst naar de ogen keek en dat Liesbeth behept was met twee prachtige, blauwe exemplaren. En Liesbeth? Die leek echt gelukkig. (hvr)