Karel Van Isacker (97) overleden

Van Isacker studeerde filosofie, theologie en geschiedenis en was één van de hoofdredacteuren van de vijftiendelige geschiedkundige encyclopedie 'Twintig eeuwen Vlaanderen'.

Begin 1949 werd hij medewerker en kort daarna hoofdredacteur van het jezuïetenblad 'De Vlaamse Linie'. Onder zijn invloed legde het blad niet langer de nadruk op strijdend katholicisme maar op openheid en op Vlaamsgezindheid, met onder meer aandacht voor het repressievraagstuk. Dat gebeurde onder meer door het aantrekken van Vlaams-nationalistische medewerkers en/of ex-collaborateurs zoals Lode Claes, Victor Leemans of Arthur de Bruyne. Hij werd echter teruggefloten door de kerkelijke overheid en als hoofdredacteur vervangen.

Ondertussen was hij van 1950 tot 1965 docent aan de toenmalige Handelshogeschool St.-Ignatius. In 1954 promoveerde hij in Leuven tot doctor in de Wijsbegeerte en Letteren, afdeling Moderne Geschiedenis, op het proefschrift 'Werkelijk en Wettelijk land. De katholieke opinie tegenover de rechterzijde, 1863-1884'.

Vanaf 1965 tot 1980 was hij hoogleraar aan de Ufsia, nu Universiteit Antwerpen.

Irma Laplasse

Karel Van Isacker verwierf vooral bekendheid door meer dan twintig jaar te ijveren voor de herziening van het proces van Irma Laplasse. Laplasse heeft tijdens de Tweede Wereldoorlog verzetsleden verklikt die haar zoon hadden ontvoerd. Laplasse stierf op 30 mei 1945 voor het vuurpeloton.

Door de niet aflatende actie van Karel Van Isacker kwam er in 1995 een herziening van het proces. Een maat voor niets. Irma Laplasse werd andermaal schuldig bevonden wegens verklikking en in 1995 veroordeeld tot levenslange gevangenisstraf.

Van Isacker is gekend om zijn analyse dat de malaise in de Rooms-katholieke Kerk van de tweede helft van de 20e eeuw voortkomt uit haar "bezetenheid" zich aan te passen aan de moderne wereld, zonder zich af te vragen waar die moderne wereld eigenlijk voor staat. In 1989 schreef hij een pleidooi voor de voorconciliaire Tridentijnse Liturgie.

Sint-Michaëlskapel

In Niel-bij-As bouwde hij een grote stal en boerderij om tot de Sint-Michaëlskapel en sindsdien droeg hij er de zondagsmis op volgens de oude ritus.

Nadien kwam hij nog in het nieuws als één van de peters van het Actiecomité Doel 2020 dat strijdt voor het behoud van het polderdorp.