Le très Grand Bruxelles komt dichterbij.

Elio Di Rupo zou een eerste stap gezet hebben in de richting van een algemeen akkoord tot vorming van een nieuwe regering en die stap zou slaan op Brussel en BHV.

Volgens een Vlaamse voorzitter zouden de onderhandelingen "op een zucht van een akkoord zijnwaarin de Franstaligen zéér ver gaan. Dat kunnen we niet laten schieten". De basis van dat akkoord zouden de BHV-voorstellen van Beke zijn. Volgens de 7 "Ja, maar"-partijen zouden die quasi gecopy-pasted zijn, volgens de CD&V zouden de voorstellen in de details Franstalig bijgesteld zijn.

Het idee van Di Rupo is om het hele BHV-dossier te laten verankeren in de Grondwet. Meer bepaald de splitsing van de kieskring én de garanties voor de Franstaligen in de zes faciliteitengemeenten rond Brussel zouden zodanig vastgelegd worden dat mogelijkse veranderingen steeds met een tweederdemeerderheid gestemd dienen te worden, terwijl nu slechts een gewone meerderheid nodig is.

Dit is een zeer vergiftigd geschenk! BHV is een kieskring die niet grondwettelijk is. De aanzet tot splitsing - waardoor de kieskring wettelijk in orde zou zijn - is reeds gegeven in de kamercommissie waar de Vlaamse partijen (met uitzondering van Groen!) bijgewone meerderheid dit tegen de Franstalige minderheid gestemd hebben. Allerlei alarmbelprocedures en grendels hebben het verdere verloop van deze democratische beslissing nu al jaren tegen gehouden - zo werkt nu eenmaal de Belgische democratie. Met de verankering van BHV in de Grondwet zou in de toekomst nooit meer een democratische Vlaamse meerderheid zijn rol in het parlement kunnen spelen. Meer zelfs: inzake BHV en de fasciliteiten voor de Franstaligen in de Vlaamse Rand, zou alles afhankelijk worden van compensaties jegens één of meerdere Franstalige partijen - de bestendiging van het failliet Belgisch systeem en de ondergeschikte rol van de Vlaamse meerderheid aan de Franstalige minderheid.

Bovendien worden op die manier de meer dan veertig (40!) jaar geleden tijdelijke maatregelen om de Franstaligen zich te laten aanpassen in de Vlaamse Rand gebetonneerd, waardoor die gemeenten de facto tot Brussel zullen behoren. Elke Vlaamse voorzitter die met dit voorstel akkoord wil gaan, gaat eigenlijk regelrecht in tegen de unanieme Vlaamse stellingname inzake BHV en verkwanselt de Vlaamse Rand. Maar dat is blijkbaar de prijs die betaalt dient te worden om de Vlaamsnationalisten buiten spel te zetten. Inderdaad een subtiel cordon sanitair!

(EJ)