Machinist treinramp Spanje wil dood

De overgemotiveerde treinbestuurder die maar liefst 80 mensen de dood in joeg toen zijn trein ontspoorde, kan het gevecht met zijn geweten niet aan. Hij benadrukte dat het allemaal zijn schuld was en dat niet meer wil leven.
Francisco José Garzón ziet het leven niet meer zitten. Begrijpelijk, daar hij woensdagavond het leven van 80 medeburgers beëindigde door de stoere snelheidsduivel uit te hangen. De 52-jarige machinist daagde zijn hogesnelheidstrein toen uit om 200 km/u ter rijden waar slechts 80 km/u toegestaan was. Het gevolg kennen we allemaal: boem patat en twaalfendertig dios mioskes.

Missie mislukt, met andere woorden. En reden genoeg om zich schuldig te voelen. Toen de crash net gebeurd was, belde hij de verkeersleiding op met volgende woorden. “Wij zijn ook maar mensen, wij zijn ook maar mensen! Ik hoop dat er geen doden zijn, want dan heb ik ze op mijn geweten”. Achteraf kwam ie te weten dat er zeker 80 mensen omgekomen waren en 140 gewond raakten. Harde brok dus voor zijn geweten. “Ik heb het verprutst, ik wil dood”, vertelde hij aan de Spaanse krant El Mundo.

Toch blijft het straf dat Garzón zulke risico’s nam. Hij had immers dertig jaar ervaring, reed al een jaar op de lijn tussen Madrid en Ferrol, kreeg waarschuwingssignale tegen de sterren op en wist dat die beruchte bocht gevaarlijk scherp was. Bovendien zit er geen snelheidsbegrenzer op de laatste kilometers sporen die leiden naar het station van Santiago de Compostela. Was dus geen al te geniaal idee.

Speelt overigens ook in zijn nadeel: een foto die hij een tijdje geleden op zijn facebookpagina plaatste. Daarop toont hij dat de snelheidsmeter op 200 km/u staat en hij niet sneller mag wegens boetegevaar. Met andere woorden: hij haalde wel eens toeren uit om op te scheppen bij zijn vriendjes. Was allemaal een maat voor niks, nu hij voor altijd het label ‘massamoordenaar’ opgespeld krijgt. (KDN)