Maingain zegt MR de wacht aan.

Maingain is boos en dat zullen de Franstalige liberalen geweten hebben. Op het partijbureau bleven al de FDF-mandatarissen weg.

Een bijna 2 decennia durende tweestrijd binnen de MR lijkt na tal van grote en kleine botsingen nu toch te culmineren tot een "point of no return". Maingain wil de MR wel nog een laatste kans geven om het geweer van schouder te veranderen. Dit kan enkel door aan te dringen op een heronderhandeling van het akkoord, zowel inzake de Vlaamse Rand als de uitbreiding van Brussel.Mocht dit niet gebeuren, dan zal het FDF zijn conclusies trekken, waarschuwt Maingain.

Om de boel nog duidelijker te stellen schoot de recalcitrante leider van de meest openlijke frasndolle partij opnieuw met scherp op MR-voorzitter Michel. Die heeft een aantal essentiële eisen laten vallen - een punt waar vanuit Franstalige zienswijze niets kan tegen ingebracht worden. "Wanneer men zijn essentiële engagementen niet nakomt, is men een valsspeler", klonk het scherp. Hij voegde er nog aan toe dat het met Didier Reynders aan het roer van de MR "anders was geweest".

Hierdoor komt eindelijk ook het tweede punt van deze familiestrijd boven water: Maingain en het FDF steunen de clan Reynders voor de volle 100%. Michel weet dit maar al te goed en dat heeft een rol gespeeld bij de totstandkoming van het akkoord. De beslissing van het partijbestuur om dit akkoord toch te steunen wordtevenwel niet door iedere Franstalige liberaal met verve verdedigd. Velen weten dat dit wel eens de nakende split van hun partij zou kunen inhouden, waardoor de PS helemaal "incontournable" wordt en de correcte leuze dat een regering zonder PS al een staatshervorming op zich zou zijn voor eens en altijd naar de lappenmand verwezen is. Men zou voor minder een sip gezicht trekken.

(EJ)