Mata Hari Marie-Rose Morel drijft Frank Vanhecke tot broedermoord

De leeuw van het Vlaams Belang klauwt niet langer en daar is de vete tussen kopstukken Filip Dewinter en Frank Vanhecke niet vreemd aan. Vanhecke beschuldigt - ingefluisterd door een op een wraak beluste Morel - Dewinter van gesjoemel binnen de partij. Een laatste stuiptrekking van een Vanhecke in het nauw? Dewinter van zijn kant zwijgt in het Nederlands, Frans en Arabisch - kortweg: in alle talen.

Meer dan twintig jaar geleden liepen Filip Dewinter en Frank Vanhecke al hand in hand door eigen land. Beide Bruggelingen zijn hartsvrienden sinds hun 15e levensjaar. De liefde tussen de twee zat zelfs zo diep dat Vanhecke als getuige opdraafde bij het huwelijk van Dewinter. Aandoenlijk. De vriendschap werkte en met derde sterkhouder Gerolf Annemans in de partij groeide het VB uit tot de te kloppen strekking bij elke verkiezing.

Tot in 2004 een ranke blondine van een ongekende schoonheid de extreem-rechtse gezichten mocht opfleuren: Marie-Rose Morel. Het begin van het einde? Zes jaar later kunnen we daar een voorzichtige ‘ja’ op antwoorden. Morel en Vanhecke werden al snel hechte vrienden - of meer, volgens sommige bronnen - en daar was niet iedereen binnen de partij even van gediend. Niet in het minst Dewinter, die zijn partijpolitiek meermaals op kritiek zag onthaald door Morelleke Forelleke.

Bombrief

Onlangs sneed een nieuwe scherf uit de VB-splinterbom in de huid van de volkspartij. Vanhecke klaagde in een brief naar voorzitter Bruno Valkeniers het gesjoemel van compagnon Dewinter aan. Volgens Vanhecke zou Dewinter de reclamekas van de partij niet correct beheren: nepoffertes, dure bestellingen waren zijn deel. En - verrassing - Marie-Rose Morel kreeg daar als eerste lucht van. Dezelfde Morel die Vanhecke binnenhengelde als dé vernieuwing binnen de partij.

Met de bombrief lijkt het koppel Dewinter-Vanhecke definitief gescheiden. Iets wat Vanhecke geen onoverkomelijke ramp vindt. “Je hoeft geen vrienden te zijn om bij dezelfde partij te zitten”, verklaarde die in de pers. “En ik blijf bij het Belang. Bruno Valkeniers beloofde om een ernstig onderzoek te voeren naar de praktijken van Dewinter." De man in kwestie zwijgt ondertussen als vermoord. Maar zijn medestanders binnen de partij doen de verhalen af als leugens.

Leugens of niet: het neemt niet weg dat Frank Vanhecke zich stilaan mag afvragen of het indertijd wel zo’n goede beslissing was Morelleke Forelleke binnen te halen. Werd het kleine lieve visje jarenlang gevoerd door Vanhecke, blijkt la Forel steeds meer een partijverslindende haai. Eentje die er persoonlijk voor verantwoordelijk is dat Vanhecke partijvoorzitter af is, zijn gezin is kwijtgespeeld, tijdelijk uit het partijbestuur is geflikkerd en nu ook nog eens zijn vriendschap met Dewinter opoffert. Een mens zou zich stilaan afvragen wat Vanhecke ècht in ruil heeft gekregen van Morel, niet? (SF)