Meer echtscheidingen bij 60-plussers

Het aantal echtscheidingen bij zestigplussers
is in tien jaar tijd bijna verdubbeld: van 2.103 in
1999 tot 3.759 in 2009. Dat is een stijging van liefst
87 procent. Dat alles blijkt uit cijfers van de Algemene
Directie Statistiek van de federale overheid.

De groei van het aantal echtscheidingen
is bij zestigplussers
beduidend groter dan bij de rest
van de bevolking. In ons land
werden in 2009 in totaal 32.606
echtscheidingen genoteerd tegenover
27.002 in 2000. Dat is een
stijging van bijna 21 procent.
"Ik vind dit niet noodzakelijk
slecht nieuws", zo reageert 'liefdesprofessor'
Bo Coolsaet. "Dit
betekent immers dat vele koppels
van zestig jaar en ouder opnieuw,
of misschien zelfs voor het eerst,
een hele mooie relatie opbouwen."

Coolsaet behandelt sinds verschillende
jaren individuen en koppels
met identiteits-, seksuele en relatieproblemen.
Zelf liep zijn relatie
na dertig jaar ook op de klippen.

Gunstige omstandigheden

"De omstandigheden voor een relatie
op die leeftijd zijn zeer gunstig",
zegt hij. "De stress van het werk,
de kinderen, de afbetaling van het
huis,... het is allemaal weggevallen.
Vanaf dan krijgen mensen - of ze
nu met pensioen zijn of niet - meer
tijd voor elkaar. Ik ken zeer veel
koppels die vanaf dan hun relatie
verdiepen en heel liefdevol met elkaar
omgaan. Maar er is natuurlijk
ook een andere groep mensen die,
nu ze meer tijd met elkaar kunnen
én moeten doorbrengen, geconfronteerd
wordt met zichzelf en
met de andere. Plots blijkt dat ze
elkaar niet meer herkennen. Als je
elk 35 jaar in een andere richting
bent geëvolueerd, ben je niet meer
dat liefhebbend koppel van weleer."

Een andere belangrijke verklaring
voor het groeiend aantal echtscheidingen
bij zestigplussers is volgens
Coolsaet dat mensen gemiddeld
ouder worden en zich dus gaan
afvragen of ze de volgende dertig
jaar zo nog wel verder willen.

Laterale relatie

"Sommigen zijn misschien ook
al langer ongelukkig, maar zijn
samengebleven voor de kinderen.
Nu de kinderen ouder zijn, denken
ze dat het trauma van de echtscheiding
niet meer zo erg zal zijn. De
vraag is of dat inderdaad wel zo is."

Volgens Coolsaet is er ook een
niet onbelangrijke groep van zestigplussers
die een 'laterale relatie'
aangaan. "Deze zestigplussers
scheiden niet hoewel hun relatie is
uitgeblust. Ze vullen het gemis op
door een relatie aan te gaan met
iemand die ze liefhebben en bij wie
ze zich goed voelen. Natuurlijk
zouden die zestigplussers liever met
hun nieuwe partner samenleven,
maar ze doen het niet, uit respect
voor hun eerste partner, voor hun
kinderen of om andere sociale
redenen."

Sabine DEMAN