Meer en meer geldgraaiende politici combineren jobs

Langzaam maar zeker raken alle plaatsen op de verschillende partijlijsten voor de komende verkiezingen ingevuld en bekend. Het kabaal van de broeder- en zusterruzies die dat binnen een partij met zich meebrengt begint stil te vallen. Over wie wat waar gaat doen, zal de komende maanden nog veel inkt vloeien.
Eén conclusie kan er echter al getrokken worden. Over alle partijen heen is er voor de zoveelste keer op rij een constante merkbaar: lokale gezichten, of het nu burgemeesters zijn, schepenen of OCMW-voorzitters, staan prominent op verkiesbare plaatsen. Veel van hen gaan na de stembusslag beide uitvoerende mandaten cumuleren indien ze verkozen zouden worden.

Naast het feit dat dit toch doet vermoeden dat politici op zijn minst superhelden dienen te zijn om beide zware taken te combineren of minstens beschikkend over een hematocrietgehalte waar zelfs een Bjarne Riis jaloers op zou zijn, is de vraag of dit überhaupt een goede zaak is. Een cumul van parlementslid met dat van een gemeenteraadslid of de cumul van een parlementair mandaat met dat van schepen van een gehucht met amper inwoners en dus ook amper vergoeding, lijkt aanvaardbaar. Het cumuleren van 2 uitvoerende mandaten is een aanfluiting van de ernst die elk politiek niveau vraagt. Veel parlementsleden die ook schepen of burgemeester zijn, komen enkel stemmen op de plenaire zitting en laten het discussiëren en wroeten door dossiers over aan niet verkozen kabinetsmedewerkers, een al bij al weinig democratisch schouwspel.

En dat raakt aan de essentie van het probleem. België is zoals alle landen van de EU een particratie in plaats van een democratie. Niet het volk, maar de partij bepaalt het reilen en zeilen. Net omdat die partij groot moet zijn om macht te hebben, worden de bekendste koppen van stal gehaald om stemmen te ronselen. Al helpt het ook dat veel politici ‘om den brode’ politieker zijn en een extra centje altijd aardig meegenomen is. Het enige land in Europa dat nog een democratie genoemd mag worden is Zwitserland, maar dat is sinds het laatste referendum een paria. (hvr)