Michelle Martin gunt haar slachtoffers geen cent

Michelle Martin scherpt de definitie van een door en door slecht mens nog maar eens aan: uit stukken van het dossier-Dutroux blijkt dat ze een collectie juwelen van meer dan 10.000 euro op naam van haar dementerende moeder zette tijdens het proces, zodat de slachtoffers geen cent te zien krijgen. En dat is nog niet alles.

Volgens De Morgen was Michelle Martin tot haar proces in het bezit van een collectie juwelen en munten maar liet ze deze kostbaarheden op naam van haar dementerende moeder zetten. Na haar overlijden afstand deed ze - évidemment! - afstand van de erfenis. Ze kwamen zo in handen van haar kinderen.

Dit is overigens niet de eerste keer dat ze zo'n stunt uithaalt. Eerder had de moordenares al de villa en het spaargeld van haar moeder gevrijwaard voor een claim van burgerlijke partijen in de zaak-Dutroux. En nu doet ze de truc opnieuw over met haar geïnventariseerde collectie juwelen.

Zo omvat de collectie verschillende gouden Krugerrand-munten, gouden Ecu's uit 1987, parelkettingen, broches, armbanden en ringen. In totaal gaat het om 57 juwelen, samen goed voor duizenden, mogelijk meer dan 10.000 euro. De juwelencollectie werd in augustus 1996 in beslag genomen tijdens huiszoekingen in het huis van Marc Dutroux en Michelle Martin in Sars-la-Buissière.

Met een brief aan onderzoeksrechter Jacques Langlois op 15 oktober 1997 verklaarde Henriette Puers, de moeder van Martin, die met een zware psychische stoornis in een instelling was opgenomen, dat de juwelen van haar zijn. De brief is echter geschreven door Martin en blijkens een krabbel onderaan "met toestemming" van haar moeder. Puers overleed op 1 januari 2000. Via de notaris deed Martin afstand van de erfenis, die daarna integraal overging op de kinderen van Dutroux.

Zo komt het dus dat de slachtoffers van Dutroux en Martin enkel maar aanspraak kunnen maken op het pietluttige bedrag van 256 euro. Dat is het bedrag dat Martin volgens haar advocaat sinds 2004 heeft bijeengespaard om burgerlijke partijen te vergoeden. Uiteraard kan deze gang van zaken op weinig steun rekenen van de bevolking, zoals je hier kan zien. En we kunnen ze geen ongelijk geven. (AN)