MR zet CD&V voor het blok.

Nu de exit van de N-VA is uitgevoerd, begint Franstalig België weer in het oude rollenpatroon te vervallen.

Het eerste schot voor de boeg komt van de MR van Michel. Net als de 7 andere "Ja, maar"-partijen heeft deze formatie de CD&V van Beke vrijdag jongstleden haar nummertje spierballen rollen laten opvoeren, maar nu vindt de blauwe formatie dat dat spelletje lang genoeg heeft geduurd. Voor voorzitter Michel is er maar één nota die als basis kan dienen voor de onderhandelingen en dat is die van formateur Di Rupo. Beke mag nog zoveel eisen als hij wil dat inzake Brussel en BHV zijn nota als basis moet dienen, voor Michel is dat larienen apekool. de CD&V mag mee onderhandelen, zonder voorafgaande inwilligingen van haar eisen. De 8 partijen, CD&V inclusief, dienen z.i. op dezelfde voet te staan.

Achter deze redenering zit natuurlijk ook een verborgen agenda. Ten eerste kan de MR zijn fransdolle FDF-vleugel inzake Brussel niet voor het hoofd stoten. Ingaan op het voorstel zou gegarandeerd een scheuring binnen de partij betekenen en dus politieke zelfmoord van de MR zijn. Door zijn radicaal afwijzen van de opmerkingen van Beke slaat Michel in één klap echter nog een tweede vlieg. Mocht Beke hierop toegeven, dan is zijn onderhandelingspositie al heel sterk ingeperkt, mocht hij dit niet doen en de onderhandelingen verlaten kan er nooit een regering met een twee derde meerderheid gevonden worden, waardoor de staatshervorming voor onbepaalde tijd van de agenda is. Bovendien is het electoraal gewicht van de MR binnen de groep van 7 groter dan wanneer de CD&V mee zou doen, wat dan weer de kans op het leggen van blauwe accenten verhoogd.

Dat is de werkelijke achergrond van de demarche van Michel. Afwachten nu of Sneeuwwitje Beke verder het pad van de 7 dwergen wil bewandelen. Voorlopig lijkt hij de boot af te houden. De schrik voor een Vlaamse afstraffing blijft groter dan de aantrekkingskracht van de macht.

(EJ)