Muitende soldaten grijpen de macht in Mali

De staatsgreep in Mali werd woensdagnacht even uitgesteld: de staatstelevisie kampte met technische problemen en de militairen konden hun putsch niet bekendmaken.

Gisterenochtend was de panne hersteld en kon woordvoerderluitenant Amadou Konaré bekendmaken dat zijn CNRDR (Nationaal Comité voor het herstel van staat en democratie) “een einde had gemaakt aan het incompetente regime van (president) Amadou Tourmani Touré”.

Gisteravond was het in delen van de hoofdstad Bamako nog altijd hoorbaar onrustig, zegt Jasmien Bronckaers uit Kortessem, die als energie- en KMO-deskundige voor een Britse organisatie GVEP in Senegal gestationeerd was en net op missie was in Mali. “Er klinken in de verte nog geweerschoten, maar in de wijk waar ik verblijf, is het zo goed als kalm.”

Bronckaers bevestigt dat de muiterij - die begon in een garnizoensplaats buiten Bamako - vooral veroorzaakt werd door het verloop van de strijd in het noorden. De muiters - aangevoerd door lagere officieren, aldus Bronckaers - klagen dat het regime-Touré hen niet voldoende wapens gaf om het op te nemen tegen de Toeareg en islamisten die het noorden van de woestijnstaat onveilig maken. Woensdagavond kwam het in Bamako tot hevige vuurgevechten tussen muiters en regeringsgetrouwe soldaten. Het CNRDR, dat de avondklok instelde, zei dat het niet aan de macht wil blijven, maar snel een regering van nationale eenheid wil vormen.

De voorbije maanden hebben Toearegrebellen van het MNLA (Nationale Beweging voor de Bevrijding van Azawad) en islamisten van Al Qaida in de Islamitische Maghreb (AQMI) grote delen van Noord- Mali veroverd. Zeker 80.000 mensen sloegen op de vlucht. Algerije en Mauretanië hebben president Touré ervan beschuldigd de aanwezigheid van AQMI-strijders op het Malinese grondgebied te dulden.

Het Malinese leger is een zootje: er zijn niet genoeg militairen die auto’s of trucks kunnen besturen, om nog maar te zwijgen van piloten die luchtaanvallen kunnen uitvoeren.

Begin jaren ‘90 begonnen de nomadische Toeareg in Mali meer autonomie te eisen. Toen was het nog een koud kunstje om de revolte neer te slaan. Nu vormt de aanwezigheid van Al Qaida-strijders in het noorden van Mali een bijkomende bron van destabilisatie.

Roger HUISMAN