N-VA intern verdeeld over overlopers VB

Binnen N-VA is er onvrede over de overstap van voormalige VB’ers. Aanleiding is de zesde plaats van ex-VB’er Jurgen Ceder op de N-VA-lijst in Dilbeek. Er zouden geen nieuwe dossiers meer zijn.

Tijdens de jongste bijeenkomst van het partijbestuur is fel gedebatteerd over de kritieken op de N-VA als een zure, negatieve partij die geen akkoorden wil maken.

Daarbij kwam ook de overstap van senator Jurgen Ceder aan bod. Ceder was een VB’er van het eerste uur die de partij verliet in het kielzog van zijn vriend Frank Vanhecke en nu lid is van de N-VA. Zijn overstap en die van andere ex-VB’ers zou nogal wat N-VA’ers, zoals Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans, een doorn in het oog zijn.

Momenteel geen gesprekken

Volgens De Standaard zou de N-VA nu hebben besloten om geen voormalige VB’ers meer toe te laten. Maar dat wordt door onze bronnen in de partij ontkend. “Die conclusie van de krant is onjuist”, zeggen prominente N-VA’ers. “De waarheid is dat we op dit moment geen gesprekken meer voeren met parlementsleden van andere partijen die willen overkomen. En we denken ook niet dat er nog dergelijke gesprekken komen.”

In een officiële reactie laat N-VA-woordvoerder Jeroen Overmeer weten dat het wel meevalt met de instroom van voormalige VB-mandatarissen. “Het voorbije jaar zijn er in totaal 189 ex-mandatarissen van andere partijen naar de N-VA gekomen. Van hen komen er welgeteld 40 van het VB. Dat is slechts 21 procent. Alle anderen komen van andere partijen: voornamelijk CD&V, Open Vld en lokale lijsten.”

Volgens Overmeer volgt zijn partij bij alle nieuwkomers dezelfde procedure. “Elke kandidaat wordt zeer grondig gescreend. Het resultaat is dat er veel meer aanvragen worden geweigerd dan goedgekeurd.”

“We willen er ook op wijzen dat Jurgen Ceder en andere nieuwkomers zoals Karim Van Overmeire al meer dan een jaar als onafhankelijke in het parlement hadden gezeten voordat hun overstap ter sprake kwam. Bruno Stevenheydens had het VB zelfs al verlaten voor de verkiezingen van 2010.”

Lex Moolenaar