Nihoul: "Klooster als nieuwe gevangenis"

Zakenman-oplichter Michel Nihoul (71), die tijdens het proces-Dutroux vier maanden naast Martin op de beklaagdenbank zat maar werd vrijgesproken, getuigde gisteren hoe het is om als paria te moeten leven.

Aanvankelijk werd Nihoul als grote organisator aangezien van de bende-Dutroux. Vier maanden lang kwam zijn gezicht elke dag op televisie. Uiteindelijk werd hij vrijgesproken voor betrokkenheid bij de kinderontvoeringen, maar kreeg hij wel vijf jaar cel omdat hij drugs aan Dutroux en diens handlanger Michel Lelièvre verkocht had.

In 2006 werd Nihoul vervroegd vrijgelaten. Terzake-journalist Leo Stoops zocht de man gisteren thuis in Zeebrugge op om te polsen hoe het is om als uitgespuwde paria weer te moeten functioneren in de maatschappij. Nihoul getuigde hoe hij na zijn vrijlating vruchteloos naar een huurappartement had gezocht, maar niemand aan hem wou verhuren.

“In héél België heb ik gezocht naar een huis. Maar ze verzonnen altijd smoezen. Alleen dankzij contacten via mijn vriendin slaagde ik erin om in Zeebrugge een bescheiden appartement te huren. Werk vinden was onmogelijk.”

In het begin werd Nihoul overal met de nek aangekeken. “Overal probeerde ik uit te leggen dat het anders ineen zat dan hoe de mensen dachten. Nu bekijkt alleen de helft van de mensen mij nog vies.”

Volgens Nihoul zal Michelle Martin een ander, nog erger, lot beschoren zijn. “Ik verwacht niet dat ze zich de eerste jaren in het dorp zal vertonen. Eigenlijk verhuist ze naar een nieuwe gevangenis. In een open gevangenis zou ze meer vrijheid hebben dan in dat klooster. Ze zal ook geen zin hebben om zich te vertonen in het straatbeeld.”

Na zes jaar ontvangt Nihoul nog altijd haatmails.

Kristin Matthyssen

Beeld: Terzake