NMBS-werknemers klappen uit de biecht

Niemand kijkt de laatste tijd nog op van vertragingen en afgeschafte treinen. De NMBS maakt er een zootje van en ook voor de werknemers is het stilaan welletjes geweest. Enkelen van hen klapten deze voormiddag uit de biecht in het Radio 1-programma Peeters & Pichal.

In juni stuurde Marc Descheemaecker, CEO van de NMBS, nog een excuusbrief rond om zich te verontschuldigen voor het leed en ongemak van de reizigers. Op het einde van diezelfde maand was het echter weer prijs: 3000 reizigers zaten urenlang vast in volle en snikhete treinen. Vorig jaar moest de NMBS maar liefst een half miljoen euro compensatie uitbetalen aan reizigers, zo'n drie keer meer dan het jaar ervoor. Conclusie: de Nationale Maatschappij der Belgische Spoorwegen maakt er een soepje van.

Dat kunnen enkele werknemers enkel maar bevestigen. Ze deden deze voormiddag hun beklag tegen Annemie Peeters in het radioprogramma Peeters & Pichal. Volgens hen is de miserie begonnen bij de splitsing van de NMBS-Groep in drie onafhankelijke ondernemingen: de NMBS-Holding, Infrabel en de NMBS zelf. "Vroeger moesten we één telefoontje plegen om een aansluitende trein op te houden", vertelt een NMBS-medewerker. "Nu moeten we een resem telefoons doen, zodat we pas veel te laat de juiste persoon aan de lijn krijgen."

Ook het doorgeven van correcte informatie aan de reizigers laat te wensen over. "Pas na zeven telefoontjes weten we wat meer over de situatie. Reizigers weten ondertussen echter al lang wat er aan de hand is aangezien tegenwoordig iedereen over een smartphone beschikt. Zo lijkt het alsof wij ons werk niet doen." Ook het centrale infopunt van de NMBS slaat de bal vaak mis. Vroeger mochten enkel ervaren mensen daar werken, nu maakt het allemaal niet meer uit, met vreemde situaties tot gevolg: "Ik moest van de dispatch ooit eens een trein splitsen die maar uit één deel bestond", klaagt een andere medewerker.

De reden waarom treinen zo vaak worden afgeschaft, is trouwens anders dan wat de meeste mensen zouden denken. De NMBS wil zijn stiptheidscijfers opsmukken, maar een te late trein haalt die echter naar beneden. Ze schaffen die treinen daarom soms gewoon af. Een stationschef negeerde onlangs eens zo'n bevel, omdat hij de reizigers niet op het perron wilde laten staan. Hij kreeg daar een zware blaam voor. Nog een schrijnend feit: vroeger kregen treinen een onderhoud na 500.000 kilometer, nu is dat al 5 miljoen kilometer geworden. Het is dan ook niet onlogisch dat er eentje het af en toe laat afweten. 

Ontslagnemend minister van Overheidsbedrijven, Inge Vervotte, pareert in het programma de kritiek dat de politiek een oog zou dichtknijpen. "Wij hebben nooit problemen ontkend of genegeerd, we hebben gewoon naar structurele oplossingen gezocht. We hebben bovendien zwaar geïnvesteerd om iets aan deze wantoestanden te doen." Jochem Goovaerts, de woordvoerder van de NMBS, wilde nog niet reageren op de klaagzang van de medewerkers. (JL)